برنامه ریزی راهبردی توسعه محلات دارای فقر شهری(موردمطالعه: منطقه ۱۷ تهران)
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: شناسایی و تعیین محلات مسئله دار و فرودست شهری یکی از موضوعات مهم مدیریت شهری محسوب میگردد. مقاله حاضر، تلاشی است تا با استفاده از ابعاد کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در منطقه 17 شهر تهران به شناسایی محلات دارای فقر شهری و برنامهریزی توسعه محله محور آنها بپردازد. روش پژوهش: الگوی حاکم بر این پژوهش، تحلیلی-کاربردی میباشد، جهت شناسایی محلات دارای فقر شهری منطقه 17 شهر تهران با استفاده از مدل تاپسیس از بلوک آماری سال 1390 و نقشه کاربری اراضی منطقه17 در محیط نرمافزار arcgis،spss و excel استفاده و درنهایت با استفاده از تکنیک آیدا پروژههای راهبردی تولید شده است. یافته ها: با بهرهگیری از مدل تاپسیس به سطحبندی محلات منطقه پرداخته و درنهایت محلات مقدم و آذری به عنوان محلات دارای فقر شهری و محلات اهداف برنامهریزی انتخاب و با توجه به پتانسیل و مشکلات موجود در این محلات به ارائه راهبرد و سیاستهایی در جهت توسعه محله محور و درنهایت با استفاده از تکنیک تحلیل عرصههای تصمیمگیری مرتبط (آیدا)، به تولید پروژههای راهبردی در جهت به مطلوبیت رسیدن وضعیت زندگی در محلات هدف پرداخته است. نتیجه گیری: نتیجه پژوهش حاکی از آن است که بعد کالبدی محلات مسئلهدار مقدم و آذری نسبت به سایر ابعاد شرایط نامساعدتری دارد به همین دلیل بخش اعظم برنامه ریزی ها بر روی این بعد صورت گرفته است.