بررسی تنوع ژنتیکی جدایه های قارچ fusarium verticillioides (sacc.) nirenberg، عامل پوسیدگی بلال ذرت با استفاده از نشانگرهای aflp

وحید ره جو، v. rahjoo college of agricultur, university of tehran, karaj,دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج سیدجواد زاد، j. zad college of agriculture, university of tehran, karaj, iranدانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج محمد جوان نیکخواه، m. javan-nikkhah college of agriculture, university of tehran, karaj, iranدانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج محمدرضا بی همتا، m.r. bihamta , college of agriculture, university of tehran, karaj, iranدانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج سیدمحمود اخوت، s.m. okhovvat college of agriculture, university of tehran, karaj, iranدانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج امیر میرزادی گوهری، a. mirzadi gohari college of agriculture, valiasr university, rafsanjan, iranدانشکده کشاورزی دانشگاه ولیعصر، رفسنجان عبدالحمید الامین

چکیده

تعداد 108 جدایه قارچ fusarium verticillioided عامل بیماری پوسیدگی فوزاریومی بلال ذرت که از نمونه های به دست آمده از مناطق مختلف جغرافیایی و ذرت خیر ایران در سال 1384 جداسازی شده بودند به همراه دو جدایه استاندارد این قارچ از آفریقای جنوبی با استفاده از نشانگرهای aflp ارزیابی شدند. پس از استخراج dna جدایه ها، از آنزیم های برشی ecori و msei برای برش استفاده شد و قطعات برش یافته به آداپتورهای دو رشته ای اختصاصی اتصال یافتند. محصولات pcr اولیه پس از رقیق شدن با به کارگیری پنج ترکیب آغازگر از آغازگرهای انتخابی ecori نشاندار شده با فسفر 33 و msei در یک واکنش انتخابی pcr استفاده شدند و در نهایت محصولات تکثیری با استفاده ژل پلی آکریل آمید %5 تفکیک شدند. پس از امتیازدهی الگوهای نواری حاصل به روش مشاهده ای، گروه بندی جدایه ها با استفاده از ضریب شباهت دایس و الگوریتم upgma انجام شد. از تجزیه به مختصات اصلی نیز بعنوان روش مکمل تجزیه خوشه ای استفاده شد. بر اساس دندروگرام حاصل از تعداد 98 نشانگر چند شکل، 110 جدایه f. verticillioides به هشت گروه انگشت نگاری مجزا (a-h) منتسب شدند که گروه انگشت نگاری a با 98 عضو بزرگ ترین گروه ژنتیکی و بقیه گروه ها بین یک تا سه عضو را شامل شدند. بر اساس نتایج تجزیه واریانس مولکولی (amova) تنوع ژنتیکی در بین افراد هر جمعیت زیاد و بین جمعیت ها پایین ارزیابی شد که علت آن را شاید بتوان به عوامل موثر در تغییرپذیری ژنتیکی نظیر جهش و مهاجرت ژن یا ژنوتیپ در اثر عوامل مختلف نسبت داد.