اثر ضد قارچی عصاره آویشن شیرازی و چویل بر قارچ عامل پژمردگی گوجه فرنگی، fusarium oxysporum f.sp. lycopersici، در شرایط آزمایشگاهی و گلخانه ای
چکیده
بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی ناشی از fusarium oxysporum f.sp. lycopersici از مهم ترین بیماری های این محصول محسوب می شود. با توجه به خطرات زیست محیطی که ناشی از مصرف بی رویه سموم شیمیایی است، استفاده از روش های غیرشیمیایی و طبیعی جهت کنترل عوامل بیماری زا، ضروری به نظر می رسد و لذا این تحقیق با هدف امکان سنجی استفاده از عصاره های گیاهی در مبارزه با بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی انجام شد. در این بررسی اثر ضدقارچی عصاره دو گیاه چویل ferulago angulata و آویشن شیرازی zataria multiflora بر قارچ fusarium oxysporum f.sp. lycopersici در آزمایشگاه و گلخانه مورد مطالعه قرار گرفت. غلظتهای 4/0، 8/0و 2/1 درصد از عصارههای مذکور به محیط کشت pda اضافه شد و محیط کشت بدون عصاره به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. تاثیر عصاره آبی اندامهای هوایی این دو گیاه به تفکیک در جلوگیری از رشد میسیلیوم قارچ در محیط غذایی pda در داخل تشتک پتری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که عصارههای به کار برده شده بر رشد این قارچ اثر بازدارندگی دارند که تأثیر عصاره ی برگ آویشن شیرازی با غلظت 2/1 درصد بیشتر از برگ چویل ارزیابی گردید. در شرایط گلخانه ای نیز تاثیر گیاهان مذکور با سه غلظت فوق در یک طرح کامل تصادفی بر پایه فاکتوریل با 12 تیمار انجام شد و شدت آلودگی با الگوی ishikawa تعیین گردید. تیمارهای برگ آویشن شیرازی با غلظت 4/0، 8/0 و 2/1 درصد، برگ چویل با غلظت 2/1 و گل چویل با غلظت 8/0 و 2/1 درصد بهترین تیمارها در آزمایش گلخانهای ارزیابی شدند.