مقاله

مقایسه راهبردهای مدیریت تعارض مدیران ادارات تربیت بدنی بر اساس برخی ویژگی های دموگرافیک

فاطمه قربانعلی زاده قاضیانی، fatemeh ghorbanalizadeh ghaziani islamic azad university, amol, mazandaran, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد آیت الله آملی، آمل، مازندران، ایران محسن معادی، mohsen moadi amol, mazandaran, iranاداره آموزش و پرورش، آمل، مازندران، ایران سیاوش خداپرست سرشکه، siavash khodaparast sareshkeh islamic azad university, lahijan, guilan, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، لاهیجان، گیلان، ایران

چکیده

هدف این پژوهش مقایسه راهبردهای مدیریت تعارض مدیران ادارات تربیت بدنی مازندران و گیلان بر اساس برخی ویژگی های دموگرافیک آنان می باشد. نمونه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه رؤسا و معاونان ادارات تربیت بدنی استان مازندران (30 نفر) و گیلان (32 نفر) بودند. ابزار این پژوهش پرسشنامه «ابزار تعارض ارتباطات سازمانی (occt)» ساخته شده توسط پوتنام و ویلسون بود که روایی آن برای این تحقیق تأیید و پایایی آن توسط روش آماری آلفای کرونباخ برابر 847/0 محاسبه شد. نتایج حاصل از تحلیل ها نشان داد که مدیران ادارات تربیت بدنی مازندران و گیلان تفاوتی در راهبردهای مدیریت تعارض نداشتند و در حل تعارضات به طور معنی داری از راهبرد تشریک مساعی به عنوان اولویت اول، از راهبردهای مصالحه، تسلط، مدارا و اجتناب به عنوان اولویت دوم یا آخر استفاده می کنند؛ و متغیرهای دموگرافیک این مدیران (سن، سابقه خدمت، تقابل سن و سابقه خدمت، مدرک تحصیلی، رشته تحصیلی، و تقابل رشته و مدرک تحصیلی) اثری بر اولویت بندی راهبردهای مدیریت تعارض آن ها نداشت. در کل می توان گفت اگرچه تفاوت معناداری میان اولویت راهبردهای مدیریت تعارض مدیران ادارات تربیت بدنی مازندران و گیلان مشاهده نشد، اما اولویت راهبردها نکته حائز اهمیتی است که از دیدگاه هر دوی آن ها راهبرد تشریک مساعی می باشد و حاکی از تصمیمات درست و استفاده از شیوه مناسب مدیران در حل مشکلات بین کارمندان در ادارات است.

اسناد مشابه