تحلیل روند حساب تولید استان گلستان طی دوره ی زمانی ده ساله (۱۳۸۳-۱۳۹۲)
چکیده
بررسی روند ده ساله ی ارزش افزوده ی استان در سال ۱۳۸۳ در بین ۱۵ رشته فعالیت، نشان می دهد بالاترین ارزش افزوده متعلق به بخش کشاورزی، شکار و جنگلداری (۶۳۲۲ میلیاردریال) با سهمی معادل ۲۹٫۸۵ درصد از محصول ناخالص داخلی بوده است. سایر بخش های اقتصادی از جمله بخش عمده فروشی، خرده فروشی، تعمیر وسایل نقلیه و کالاها، بخش مستغلات، کرایه و خدمات کسب و کار و بخش ساختمان به ترتیب با سهمی معادل ۲۰٫۲۱، ۹٫۷۸ و ۷٫۷۸ درصد از محصول ناخالص داخلی رتبه های دوم، سوم و چهارم را به خود اختصاص داده اند. در حالی که در سال ۱۳۹۲ در بین ۱۵ رشته فعالیت، بالاترین ارزش افزوده متعلق به بخش کشاورزی، شکار و جنگلداری (۳۵۹۵۶ میلیارد ریال) با سهمی معادل ۲۷٫۸۷ درصد از محصول ناخالص داخلی بوده است، سایر بخش های اقتصادی از جمله بخش عمده فروشی، خرده فروشی، تعمیر وسایل نقلیه و کالاها، بخش مستغلات، کرایه و خدمات کسب و کار و بخش صنعت به ترتیب با سهمی معادل ۱۵٫۶۴، ۱۰٫۶۷ و ۷٫۱۱ درصد از محصول ناخالص داخلی رتبه های دوم، سوم و چهارم را به خود اختصاص داده اند. به لحاظ شاخص مزیت نسبی آشکار شده rca، جایگاه این بخش در کشور در سال ۱۳۸۳رتبه ی ۱۰ بوده که در سال ۱۳۹۲ به رتبه ی ۷ تنزل یافته است. محاسبه ی حساب های منطقه ای مهم ترین ابزار برای مدیران، برنامه ریزان و تحلیل گران اقتصادی، در برنامه ریزی ها، سیاست گذاری ها، تحلیل ها و تصمیم گیری های اقتصادی و اجتماعی محسوب می گردد. بر این اساس حساب تولید اقتصادی به سه روش درامد، مخارج نهایی و ارزش افزوده محاسبه می شود. در این راستا از سال ۱۳۷۹، محصول ناخالص داخلی gdpr استان گلستان با روش ارزش افزوده ((ad بر اساس دستورالعمل مرکز آمار ایران محاسبه گردیده است. این گزارش به بررسی سری زمانی حساب های منطقه ای استان به قیمت های جاری از سال ۱۳۸۳ الی ۱۳۹۲ که شامل ارزش افزوده، ستانده، مصرف واسطه و مزیت نسبی رشته فعالیت های اقتصادی در سطح بخش های عمده، برای ۴ بخش و ۱۵ رشته فعالیت اقتصادی و محصول ناخالص داخلی استان و مقایسه ی آن با سطح کشور می پردازد و سعی دارد جایگاه استان در سطح کشور را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد.