تأثیر آرامش آموزی در کاهش اضطراب و افسردگی مادران دارای کودک کم توان ذهنی
چکیده
هدف: داشتن فرزند کمتوان ذهنی، موجب استرس در محیط خانواده میشود که تأثیر آن میتواند به صورت اضطراب و افسردگی در مادر متجلی شود. تحقیق حاضر، با هدف بررسی تأثیر آرامشآموزی در کاهش اضطراب و افسردگی مادران دارای کودک کمتوان ذهنی انجام گرفت. روش: این تحقیق یک مطالعه نیمهآزمایشی با طرح دو گروهی ناهمسان با پیشآزمون و پسآزمون است که در آن، ابتدا 20 نفر از مادرانی که قادر به شرکت مستمر در کلاسهای آرامشآموزی بودند، بهعنوان گروه آزمایش و سپس 20 نفر از مادران از طریق همتاسازی با گروه آزمایش به لحاظ پارامترهایی مانند میزان اضطراب و افسردگی، سطح سواد، سطح تحصیلات، شدت کمتوانی ذهنی فرزند، بهعنوان گروه گواه انتخاب شدند. تمرینات گروهی آرامشآموزی بهمدت دو ماه، سه روز در هفته، برای گروه آزمایش انجام گرفت. اطلاعات درباره اضطراب و افسردگی مادران هر دو گروه، به کمک پرسشنامههای اضطراب بک و افسردگی بک-ii در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون، کسب شد. دادهها با تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیلها نشان دادند که انجام تمرینات آرامش هم برای کاهش علایم اضطراب مادران (001/0p< ; 45، 1=df، 7/57=f) و هم برای کاهش علائم افسردگی مادران (001/0p< ; 45، 1=df، 2/51=f) مؤثر واقع شده است. نتیجه گیری: در کل این تحقیق نشان داد که تکنیک آرامشآموزی کوتاه طراحیشده در این آزمایش، توانست اضطراب و افسردگی مادران شرکتکننده در این آزمایش را کاهش دهد.