استفاده از شبکه عصبی جهت تعیین انقباض ورودی، انبساط خروجی و کارائی واحدهای تصمیم گیرنده در مدل راسل
چکیده
در تحلیل پوششی دادهها به منظور بدست آوردن کارائی با مشخصههای متفاوت از دو روش اساسی استفاده میشود. این دو روش عبارتند از مدلهای شعاعی و مدلهای غیر شعاعی. در این مقاله مدل غیر شعاعی راسل که یک مدل غیر خطی است، مورد بررسی قرار میگیرد. تحلیل پوششی دادهها برای مجموعههای بزرگ با تعداد ورودیها و خروجیهای زیاد، نیاز به منابع عظیم کامپیوتری از لحاظ زمان پردازش و استفاده از حافظه میباشد. شبکههای عصبی یکی از روشهای رایج برای مدلهای غیر خطی جهت بدست آوردن کارائی مجموعههای بزرگ با ورودی و خروجیهای زیاد است. در دهه گذشته نیز محققین بر ارزیابی کارائی با استفاده از تحلیل پوششی دادهها و شبکه عصبی تاکید کردهاند. در این مقاله میزان انقباض ورودی، انبساط خروجی و کارائی واحدهای تصمیم گیرنده در مدل راسل با استفاده از شبکه عصبی بدست میآیند. روش ارائه شده برای مجموعهای از بانکهای ایران بکار میرود و نتایج رضایت بخشی بدست میآیند