بررسی مقایسه ای اثرهای یکساله برش روی تولید و پنجه زنی چهار گونه مرتعی شورروی
چکیده
چرای مستقیم دام و برداشت علوفه دو روش اصلی بهرهبرداری از چمنزارهای طبیعی و مصنوعی است. هدف این تحقیق بررسی اثرهای برش اندامهای هوایی روی ماده خشک کل، ماده خشک اندامهای هوایی، ماده خشک اندامهای زمینی، وضعیت پنجهزنی و احتمالاً تحمل چهار گونه مرتعی شوررویaeluropus lagopoides ، aeluropus littoralis، puccinellia distans و j. maritimus در مقابل برش است. این آزمایش در قالب فاکتوریل با طرح کامل تصادفی در 7 تکرار اجرا شد. چهار گونة فوق و 4 تیمار متفاوت برش تیمارها را تشکیل دادند. گیاهچههای چهار گونه مرتعی در مرحله رشد رویشی از مراتع اینچهبرون واقع در شمال شهرستان آققلا جمعآوری و در گلدان کاشته شدند. در طول دوره رویش قسمتهای هوایی چهار گیاه مورد مطالعه در چهار تیمار برش، هر هفته یکبار، هر 2 هفته یکبار، هر 4 هفته یکبار و تیمار شاهد از ارتفاع 6 سانتیمتری بالای سطح خاک گلدانها قطع شدند. نتایج نشان داد که میزان ماده خشک کل، ماده خشک اندامهای هوایی و ماده خشک اندامهای زیرزمینی در سه گونهa. littoralis ، a. lagopoidesو j. maritimus تحت تنش ناشی از برش واقع شده و میزان آن در تیمارهای برش در مقایسه با تیمار شاهد کاهش یافته است، بنابراین این سه گونه نمیتوانند ماده خشک کل را در مقایسه با تیمار شاهد جبران نمایند. میزان ماده خشک کل و اجزای آن یعنی بخشهای هوایی و زمینی در گونهp. distans در چهار تیمار مورد مطالعه یکسان بود. بنابراین این گونه قادر به جبران کامل اعضای از دست رفته است. تکرار برش، تعداد ساقههای هوایی (پنجهزنی) را در چهار گونه مورد مطالعه کاهش داد. در شرایط آزمایشگاهی و یکساله، گونهp. distans بهعنوان یک گونه با تحمل زیاد در برابر برش و گونههای a. littoralis، a. lagopoides و j. maritimus بهعنوان سه گونه مرتعی با تحمل متوسط در برابر قطع میتوانند مطرح شوند.