بررسی نقش شفقت خود در سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال ۱۳۹۳
چکیده
مقدمه: با توجه به اهمیت شفقت خود دانشجویان در دانشگاه و تأثیری که بر دانشجویان در نظام آموزش پزشکی دارد، هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش شفقت خود بر سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بوده است. روش کار: روش مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1393 بوده است. حجم کل نمونه بر اساس روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی با استفاده از جدول گرجسی و مورگان، 250 نفر تعیین شد. به منظور جمع آوری داده ها از مقیاس شفقت خود نف (2003) و پرسش نامه سلامت عمومی (ghq) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار spss v.16 از طریق آزمون های آماری manova و آزمون رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که بین ابعاد مختلف شفقت خود دانشجویان دختر و پسر به طور کلی تفاوت معناداری مشاهده شد (0/01> p). بین مؤلفه های مهربانی با خود و به هوشمندی با سلامت عمومی دانشجویان رابطه مثبت معناداری وجود دارد و بین مؤلفه های قضاوت در مورد خود، انزوا و همانندسازی فزاینده با سلامت عمومی دانشجویان رابطه منفی معناداری وجود دارد (0/01> p). مؤلفه های مهربانی با خود، قضاوت در مورد خود، مشترکات انسانی، به هوشمندی و همانند سازی فزاینده، در مجموع 0/422درصد از واریانس نمرات سلامت عمومی دانشجویان را تبیین کردند و از لحاظ آماری معنادار بودند (0/05> p). نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد که بین شفقت خود، سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان رابطه وجود دارد، بنابراین پیشنهاد می شود با استفاده از اجرای دوره های آموزشی شفقت خود برای دانشجویان، بهبود وضعیت شفقت خود و پیشرفت تحصیلی دانشجویان مورد توجه قرار گیرد.