بررسی میزان شیوع عفونت های درماتوفیتی در بین دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان کوهرنگ در سال های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴
چکیده
مقدمه: هدف از انجام این مطالعه، تعیین شیوع نسبی عفونت های درماتوفیتی در بین دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان کوهرنگ در سال 1394- 1393 بود. روش ها: در این مطالعه، تعداد 891 نفر از دانش آموزان مدارس ابتدایی از نظر وجود ضایعات سطحی مشکوک بررسی و از افراد دارای ضایعه نمونه گیری به عمل آمد و با روش های مطالعه ی مستقیم و کشت، از نظر وجود عناصر قارچی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از 4313 دانش آموز مقطع ابتدایی، تعداد 891 نفر مورد بررسی قرار گرفتند و از 40 نفر دارای ضایعه ی مشکوک به عفونت قارچی، نمونه گیری به عمل آمد. در این میان، تعداد 10 مورد مثبت تشخیص داده شد. موارد مثبت عبارت از 8 مورد درماتوفیت شامل 5 مورد trichophyton verrucosum، 1 مورد microsporoum canis، 1 مورد miorosporum gypseum، 1 مورد trichophyton violaseum و 2 مورد غیر درماتوفیت شامل جنس malassezia عامل pityriasis بودند. نتیجه گیری: 70 درصد موارد ابتلا در قشر ضعیف از نظر اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و همچنین از نظر بهداشت ظاهری قرار داشتند که مهم ترین علت آن، می تواند بهداشت پایین و سبک زندگی دامداری و کشاورزی در این خانواده ها باشد. با توجه به زئونوز بودن dermatophytosis، بدیهی است که سبک زندگی در این طبقه ی اجتماعی تأثیر به سزایی در بروز این بیماری ها دارد. کشاورزی و دامداری و نیز زندگی نزدیک با سایر حیوانات از جمله گربه و سگ در کنار سطح بهداشت و آگاهی پایین، از عوامل زمینه ساز مهم در ابتلا به درماتوفیتوز می باشند.