مقاله

بررسی سطح سرمی اسید اوریک خون در بیماران مبتلا به سکته ی مغزی

سید علی موسوی، دانشیار، گروه مغز و اعصاب، مرکز تحقیقات علوم اعصاب اصفهان، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران محمدرضا نجفی، دانشیار، گروه داخلی اعصاب، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران حشمت اله ویس کرمی، دانشجوی پزشکی، دانشکده ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران علی مهرابی کوشکی، کارشناس ارشد، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: پاره ای از تحقیقات اخیر ارتباط معنی داری را بین کاهش بروز استروک و سطح بالای اسید اوریک خون گزارش نموده اند. به عبارت دیگر، افزایش سطح اسید اوریک خون منجر به پایین آمدن ریسک ابتلا به استروک می گردد. همچنین در دوره ی بعد از سکته ی مغزی نیز بین افزایش اسید اوریک و پیامدهای بعد از آن نیز ارتباطاتی مشاهد گردیده است. در برخی مطالعات نیز نتایج ضد و نقیضی از ارتباط بین اسید اوریک خون و پیامدهای استروک گزارش گردیده است. تأثیرات متقابل اوریکوزوری با بلوکرهایی نظیر لوزارتان باعث تأثیر بهتر آن ها در مقایسه با آتنولول در کاهش خطر استروک می گردد. همچنین گزانتین اکسیداز ممکن است به علت چنین تعاملی منجر به نتیجه ی مطلوب تری در این بیماران گردد آلوپورینول مهم ترین مهار کننده ی گزانتین اکسیداز می باشد که باعث کاهش این آنزیم در تغیرات عروقی به واسطه ی استرس می گردد. در شرایط invitro بهبود عملکرد اندوتلیال در بیماری های قلبی-عروقی به عملکرد مولکول های ایجادکننده ی التهاب و مربوط می گردد. تأثیر آلوپورینول در بعد از استروک هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است. بنابراین با توجه با تأثیرات متناقضی که از اسید اوریک در مطالعات مختلف گزارش گردیده است و شیوع بالای اسید اوریسمی در جامعه ی ما انجام این مطالعه لازم و ضروری بود. روش ها: مطالعه ی حاضر یک مطالعه ی مورد-شاهدی بود که طی آن یک گروه بیمار مبتلا به سکته ی مغزی و یک گروه غیر مبتلا به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند و سطح اسید اوریک هر دو گروه تعیین و با هم مقایسه گردید. اطلاعات مربوط به طرح، از طریق اندازه گیری سطح اسید اوریک خون بیماران مبتلا به سکته ی مغزی و بیماران بستری در سایر بخش های بیمارستان که شرایط ورود به مطالعه را داشتند تعیین گردید. در نهایت داده های آماری با نرم افزار spss مورد آنالیز قرار گرفت. یافته ها: طبق نتایج به دست آمده از این مطالعه میانگین سطح اسید اوریک خون در گروه بیماران 68/2 ± 8/4 و در گروه شاهد 9/2 ± 44/6 بود و طبق آزمون student-t سطح اوریک اسید خون در بیماران مبتلا به سکته ی مغزی به طور معنی داری پایین تر بود (001/0 = (p. نتیجه گیری: با توجه به ارتباط معنی داری که بین سطح اسید اوریک خون و استرک به دست آمد، انجام اقدامات پیشگیری از بروز سکته ی مغزی در بیمارنی که سطح اسید اوریک پایین دارند و از نظر سایر عوامل خطر نیز به عنوان گروه در معرض خطر محسوب می گردند لازم و ضروری بنظر می رسد.

اسناد مشابه