بررسی اثر سطوح مختلف آبیاری، نیتروژن و رقابت علف های هرز بر شاخص های رشد و عملکرد دانه ذرت
چکیده
این آزمایش در سال 1393 بهصورت کرتهای دوبار خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در مزرعه شهید سالمی اهواز در سه تکرار انجام گردید. در این آزمایش اثر سه سطح آبیاری بعد از 60 ( مطلوب)، 100 و 140 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر و سه سطح نیتروژن خالص 120، 180 و 240 کیلوگرم در هکتار و دو سطح وجود و عدم وجود علفهای هرز مورد مقایسه قرار گرفت. سطوح مختلف آبیاری و نیتروژن بهترتیب در کرت های اصلی و کرتهای فرعی و تیمار علفهای هرز در کرتهای فرعی فرعی قرار داشتند. نتایج نشان داد که اثر سطوح مختلف آبیاری بر شاخص سطح برگ، ماده خشک کل، سرعت رشد محصول، سرعت جذب خالص و عملکرد دانه ذرت معنیدار بود. با افزایش مدت آبیاری شاخصهای رشد و عملکرد دانه کاهش یافت. تیمار 140 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر منجر به کاهش شاخص سطح برگ و عملکرد دانه بهترتیب بهمیزان 37/7 و 35/6 درصد در مقایسه با تیمار 60 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر شد. افزایش سطح نیتروژن از 120 به 240 کیلوگرم در هکتار منجر به افزایش معنیدار شاخص سطح برگ، ماده خشک کل، سرعت رشد محصول و عملکرد دانه ذرت بهترتیب بهمیزان 9/6، 9/7، 14/4 و 13/6درصد شد. همچنین شاخص سطح برگ، ماده خشک کل، سرعت رشد محصول و عملکرد دانه در شرایط حضور علف هرز در مقایسه با عدم حضور علف هرز بهطور معنیدار کاهش یافت. نتایج این آزمایش نشان داد که سطوح آبیاری در مقایسه با نیتروژن و رقابت علف هرز عامل موثرتری بر شاخص های رشد و عملکرد دانه ذرت می باشد. بنابراین، در مناطق با محدودیت منابع آب افزایش مصرف نیتروژن ضروری نمیباشد. به نظر میرسد سطوح آبیاری از طریق اثر بر شاخص سطح برگ، سایر شاخصهای فیزیولوژیکی رشد را تحت تاثیر قرار داده و در نهایت منجر به کاهش عملکرد ذرت می شود.