بررسی اثرات تغییر کاربری اراضی حوضه آبخیز شاخه اصلی زاینده رود به کاربری مطلوب از نظر تولید رواناب و رسوب با استفاده از مدل swat2005
چکیده
فرسایش خاک امروزه یکی از معضلات اساسی کشور است. در تحقیق حاضر از مدل swat2005 و روش ارزیابی اراضی برای شبیهسازی رواناب و رسوب و مقایسه کاربری فعلی و کاربری مطلوب اراضی زیرحوضه شاخه اصلی زاینده رود با هدف نیل به کاهش هدررفت خاک استفاده شد. واسنجی، اعتبارسنجی و آنالیز عدم قطعیت مدل با استفاده از برنامه sufi-2 انجام شد. در مجموع مدل در شبیهسازی رواناب بهتر از رسوب عمل کرد. علت این مسئله را میتوان به کمبود داده های رسوب، پیوسته نبودن آنها و همچنین استفاده از روابط تجربی در مدل برای تخمین رسوب مرتبط دانست. نتایج مؤید این مطلب است که استفاده از اراضی برحسب پتانسیل و استعداد آنها باعث کاهش معنی دار حداکثر بار رسوب و حداکثر رواناب میشود. نتایج کلی این تحقیق نشان میدهد چنانچه اراضی بر اساس قابلیت خود مورد بهرهبرداری قرار گیرند، رواناب و رسوب کمتری تولید میگردد.