مقالهمقایسه سطح سرمی روی (zn) در بیماران دیابتی نوع ۲ و گروه شاهد در شهر شیراز، سال ۱۳۸۶
محمد حسین دباغ منش، mohammad hossein dabbaghmanesh endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز محمد رضا کلانترهرمزی، mohammad reza kalantarhormozi endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز محمود سوید، mahmood soveid endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز عبدالصمد صادق الوعد، abdosamad sadeghalvad endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز غلامحسین رنجبر عمرانی، gholamhossein ranjbar omrani endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
چکیده
مقدمه: رابطه بین دیابت، انسولین و روی پیچیده است. روی در سنتز، ذخیره و ترشح انسولین نقش دارد و همچنین در ساختمان هگزامری انسولین بکار رفته است و گفته می شود که کاهش آن بر روی تولید و ترشح انسولین در سلول های پانکراس اثر می گذارد و احتمالاً این وقایع در دیابت نوع 2 تشدید می شوند. هدف از طراحی این مطالعه مقایسه سطح سرمی روی در بین افراد دیابتی و افراد سالم در سطح شهر شیراز بود. روش ها: مطالعه حاضر از نوع مورد- شاهدی می باشد. سطح سرمی روی به روش اسپکترومتری جذب اتمی شعله ای ، سطح hba1c به روش کروماتوگرافی ستونی و سطح گلوکز به روش آنزیمی مستقیم توسط اتوآنالیز اندازه گیری شد. p کمتر از 05/0 از نظر آماری معنی دار تلقی شد. یافته ها: سطح سرمی روی در افراد گروه دیابت پایین تر از افراد گروه سالم بود (05/0p <). نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصله از این مطالعه ، پیشنهاد می شود در مورد مصرف غذاهای حاوی روی مانند غلات و غذاهای دریایی به بیماران دیابتی آموزش لازم داده شود.