تاثیر تمرین استقامتی همراه با مصرف مکمل سیر بر سطوح مولکول های چسبان بین سلولی و عروقی در زنان کم تحرک

رحمان سوری، r. soori sport physiology department, education & sport sciences faculty, tehran university, tehran, iranگروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران زینب چوپانی، z. choopani sport physiology department, education & sport sciences faculty, science & research branch, islamic azad university, tehran, iranگروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نفیسه فلاحیان، n. falahian sport physiology department, education & sport sciences faculty, alzahra university, tehran, iranگروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران ثروت چوپانی، s. choopani sport physiology department, education & sport sciences faculty, tehran university, tehran, iranگروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران اعظم رمضان خانی، a. ramezankhani sport physiology department, education & sport sciences faculty, tehran university, tehran, iranگروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

اهداف: مولکول های چسبان بین سلولی-1 و عروقی-1 نقش مهمی در پاتوژنز آترواسکلروز دارند. هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر فعالیت های ورزشی به همراه مکمل سیر بر سطوح مولکول های چسبان بین سلولی و عروقی در زنان کم تحرک بود. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون در سال 1394، تعداد 40 زن دارای اضافه وزن مراجعه کننده به کلینیک های سلامتی غرب تهران به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده و به صورت تصادفی به چهار گروه 10نفره؛ تمرین ورزشی، تمرین همراه با مصرف مکمل سیر، مکمل و کنترل تقسیم شدند. مقدار مکمل روزانه ٢ عدد به شکل کپسول های ٥٠٠میلی گرمی تعیین شد. پروتکل تمرین نیز شامل 10 هفته فعالیت هوازی، ٥ جلسه در هفته با شدت 75-60% حداکثر ضربان قلب بود. در آغاز و ٤٨ ساعت پس از پایان تمرین، شاخص های آنتروپومتریک، سطوح مولکول های چسبان و چربی های خون آزمودنی ها مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها به کمک نرم افزار spss 16 و توسط آزمون های آنالیز واریانس دوراهه، آزمون تعقیبی توکی و t همبسته تحلیل شدند. یافته ها: سطوح مولکول های چسبان بین سلولی-1 در گروه های تمرین- مکمل و تمرین و مولکول های چسبان عروقی-1 در گروه های تمرین- مکمل و مکمل در پس آزمون نسبت به پیش آزمون و همین طور نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار یافتند. همچنین میانگین وزن، درصد چربی، نمایه توده بدن و سطح ldl-c در دو گروه تمرین و تمرین- مکمل کاهش معنی دار یافت، اما سطح کلسترول تنها در گروه تمرین- مکمل کاهش معنی دار نشان داد (05/0p<). نتیجه گیری: 10 هفته فعالیت ورزشی همراه با مصرف مکمل سیر، سطوح مولکول های چسبان بین سلولی و عروقی را در زنان کم تحرک کاهش می دهد.