بررسی کارایی راکتورهای بافل دار بی هوازی با بسترمدیای ثابت و چرخان برای تصفیه فاضلاب شهری

محمد آقانژاد، m aqanaghad ph.d student, department of environmental health engineering, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranدانشجوی دکترای مهندسی بهداشت محیط، گروه بهداشت محیط، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران غلامرضا موسوی، g moussavi department of environmental health engineering, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranدکترای مهندسی بهداشت محیط، گروه بهداشت محیط، استاد دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

چکیده

زمینه و هدف: راکتور بافل دار بی هوازی با توجه به مزایایی مانند هزینه ساخت و راهبری کمتر نسبت به روش های هوازی تصفیه فاضلاب بویژه برای جوامع کوچک مورد توجه است. با وجود این، نیاز است این سامانه برای ارتقا و غلبه بر محدودیت هایش مطالعه گردد. هدف اصلی این تحقیق بررسی کارایی راکتورهای بافل دار بی هوازی با بستر مدیای ثابت (fabr) و چرخان (rabr) در مقیاس آزمایشگاهی و شرایط میدانی برای تصفیه فاضلاب شهری و تعیین عملکرد هرکدام با توجه به تامین استانداردهای دفع پساب است. روش بررسی: این مطالعه در تصفیه خانه فاضلاب شهر خوی انجام گردید. راکتور fabr به مدت 267 روز با زمان ماند هیدرولیکی h 48-18 و راکتور rabrبه مدت 90 روز با چرخش بستر مدیای rpm 10-50 راهبری شد. تغذیه راکتورها به صورت درخط از کانال فاضلاب بود. از ورودی و خروجی سامانه ها نمونه برداری ترکیبی 24 ساعته به تعداد 224 بار انجام و پارامترهای cod, bod, tss, vss, tkn, tp اندازه گیری گردید. یافته ها: راه اندازی راکتور 107 روز طول کشید. خروجی راکتور fabr در زمان ماند h 48-18 به ترتیب حذف 93-80 درصد cod، 21-10 درصد tkn و 30-21 درصد فسفات بود و در همه شرایط به استاندارد خروجی tss و با hrt بهینه h 36 به استاندارد خروجی cod و bod رسید. rabr در زمان ماند h 24 و دور rpm 50 به این استانداردها رسید ولی در هیچکدام از زمان های ماند نتوانست استاندارد خروجی مواد مغذی را تامین کند. نتیجه گیری: fabr سامانه مناسبی برای تصفیه فاضلاب شهری هست اما با توجه به حذف ناکافی مواد مغذی ضروری است، پساب خروجی آن با یک روش هوازی تصفیه تکمیلی گردد و یا با توجه به مفید بودن خروجی راکتور در آبیاری زمین هایی با خاک کشاورزی فقیر بصورت زیرسطحی مورد استفاده قرار گیرد.