مقاله

ارزیابی محیط بالینی بر اساس مدل dreem از دیدگاه کارورزان و دستیاران پزشکی بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان

رویا وطن خواه، roya vatankhah m.sc. in medical education, medical education development center, kerman university of medical sciences, kerman, iranکارشناس ارشد آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران سیده سکینه سبزواری، sakineh sabzevari ph.d. in nursing, assistant professor, department of nursing, school of nursing and midwifery, kerman university of medical sciences, kerman, iranدکترای تخصصی پرستاری، استادیار، گروه پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران محمدرضا بانشی، mohammadreza baneshi ph.d. in biostatistics, assistant professor, department of biostatistics and epidemiology, center for modeling in health, institute for future studies in health, kerman university of medical sciences, kerman, iranدکترای تخصصی آمار، استادیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات مدل سازی در سلامت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

چکیده

زمینه و هدف: محیط های بالینی نقش اساسی را در یادگیری دانشجویان علوم پزشکی بر عهده دارند. برای ارتقای کیفیت آموزش بالینی باید وضعیت آن مورد ارزیابی قرار گیرد. از این رو مطالعه حاضر در سال 1391 و با هدف ارزیابی محیط بالینی بر اساس مدل dreem از دیدگاه کارورزان و دستیاران پزشکی بیمارستان های آموزشی انجام شد. روش کار: این پژوهش توصیفی- تحلیلی با استفاده از پرسش نامه dreem ( dundee ready education environment measure ) شامل 50 سؤال به صورت فهرست درجه بندی شده پنج گزینه ای در پنج حیطه یادگیری، استادان، جو آموزشی، ادراک دانشجو از توانایی علمی خود و ادراک دانشجو از شرایط اجتماعی خود و در چهار بخش اصلی بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان (داخلی، جراحی، اطفال و زنان و زایمان) صورت گرفت. شرکت کنندگان 63 کارورز و 73 دستیار بودند. به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار آماری spss نسخه 18 و آزمون های anova و student t استفاده شد. یافته ها: میانگین نمرات درک کارورزان از محیط آموزشی 30/22 ± 17/161 و در دستیاران 14/21 ± 45/157 بود و در مقایسه حیطه های مختلف ارزیابی محیط بالینی فقط در حیطه درک دانشجو از شرایط اجتماعی بین دو گروه اختلاف معنی داری وجود داشت و نمرات کارورزان بیشتر بود (05/0 > p )، اما بین مجموع نمرات حیطه ها به صورت کلی بین دو گروه تفاوت وجود نداشت. بین بیمارستان ها و بخش های مورد مطالعه نیز تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری : درک دانشجویان پزشکی از محیط یادگیری خود در بخش های بالینی بیمارستان ها گرایش به سمت مثبت دارد. با وجود تأیید متون مختلف مبنی بر استفاده از مدل dreem جهت تشخیص نقاط قوت و ضعف محیط های آموزشی، استفاده هم زمان از ابزارها و روش های سنجش دیگر نیز به منظور بررسی کارایی این ابزار توصیه می شود.

اسناد مشابه