مقاله

شیوع دیس‏لیپیدمی در بیماران دیابتی مراجعه‏کننده به درمانگاه دیابت بیمارستان دکتر شریعتی تهران - مهر ماه ۷۷ تا شهریور ۷۹

ابراهیم جوادی، ebrahim javadi endocrinology & metabolism research centre, tehran university of medical sciencesاستادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات غدد درون‎ریز و متابولیسم، بیمارستان دکتر شریعتی شهین یار احمدی، shahin yarahmadi دکترای تخصصی غدد درون‎ریز و متابولیسم باقر لاریجانی، bagher larijani endocrinology & metabolism research centre, tehran university of medical sciencesاستاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات غدد درون‎ریز و متابولیسم سعدالله محمدی، saado-allah mohammadi متخصص داخلی علی‎رضا شفایی، ali-reza shafaei endocrinology & metabolism research centre, tehran university of medical sciencesدکترای علوم آزمایشگاه، محقق مرکز تحقیقات غدد درون‎ریز و متابولیسم رضا برادر جلیلی، reza baradar-jalili endocrinology & metabolism research centre, tehran university of medical sciencesپزشک عمومی، محقق مرکز تحقیقات غدد درون‎ریز و متابولیسم

چکیده

مقدمه: در بیماران دیابتی نوع 2 معمولاً تری‎گلیسرید افزایش، hdl کاهش و ldl نرمال می‎باشد. این تغییرات خطر بیماریهای عروق کرونر قلب را افزایش می‎دهد. یافته‎های جدید ldl با ذرات کوچک و متراکم را بعنوان یک عامل مهم خطرزا برای بیماریهای عروق کرونر مطرح می‎کند.روشها: تعداد 298 بیمار دیابتی نوع 2 مراجعه کننده به درمانگاه غدد بیمارستان شریعتی تهران تحت ارزیابی‎های تن‎سنجی (anthropometric) و بیوشیمیایی قرار گرفتند. اندازه‎گیریهای تن‎سنجی براساس معیارهای سازمان جهانی سلامت (who) انجام گردید. نشانگرهای بیوشیمیایی (ldl size, apob100, apoa1, hdl, ldl, choles, tg) با استفاده از روشهای آزمایشگاهی استاندارد اندازه‎گیری شدند. برای تحلیل آماری داده‎ها از آزمونهای آنالیز واریانس یک سویه و نرم‎افزار spss v6 استفاده گردید.یافته‎ها: بیماران عموماً مسن (2/13  55 سال) با سابقه طولانی ابتلا به دیابت (1/65/9 سال) و در گروه متوسط تا چاق بودند. در مجموع 2/73% بیماران دچار انواع هیپرلیپیدمی بودند. از این تعداد 7/20% فقط هیپرتری‎گلیسریدمی و 21% هیپرکلسترولمی و 5/31% هیپرلیپیدمی مخلوط (هیپرتری‎گلیسریدمی + هیپرکلسترولمی) داشتند. در این افراد میانگین غلظت apoa1 کمتر از حد طبیعی و غلظت apob100 بیشتر از حد طبیعی و الگوی ذرات ldl عموماً کوچک و متراکم بود.نتیجه‎گیری: براساس نتایج بدست آمده، مطالعات حاضر نشان می‎دهد که ذرات ldl در بیماران دیابتی مورد مطالعه اعم از زن یا مرد علاوه بر تغییرات کمی، بیشتر دچار تغییرات کیفی هستند به گونه‎ای که حدود 5/35% بیماران دارای ذرات کوچکتر و متراکم‎تر ldl هستند. که به نظر می‎رسد شیوع بالای دیس‎لیپیدمی و داشتن ذرات کوچک و متراکم ldl (الگوی b) عامل مهم خطرزایی برای آترواسکلروز در این بیماران می‎باشد.

اسناد مشابه