مقاله

تأثیر برنامه ی خودمدیریتی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه

مریم حیدری، m heidari instructor, department of medical-surgical nursing, abadan school of medical sciences, abadan, iran. (*corresponding author): tel: 09378772274 email: heidari.maryam84@yahoo.comمربی، گروه آموزشی پرستاری داخلی جراحی، دانشکده علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران. صدیقه فیاضی، s fayazi instructor, department of medical-surgical nursing, school of nursing and midwifery, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran.ﻣﺮﺑﯽ، ﮔﺮوه آﻣﻮزﺷﯽ ﭘﺮﺳﺘﺎری داﺧﻠﯽ ﺟﺮاﺣﯽ، داﻧﺸﮑﺪه ﭘﺮﺳﺘﺎری و ﻣﺎﻣﺎﯾﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺟﻨﺪی ﺷﺎﭘﻮر اﻫﻮاز، اﻫﻮاز، اﯾﺮان سید حمید برسی، sh borsi assistant professor, department of internal medicine, school of medicine, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran.ﺳﺘﺎدﯾﺎر، ﮔﺮوه آﻣﻮزﺷﯽ داﺧﻠﯽ، داﻧﺸﮑﺪه ﭘﺰﺷﮑﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺟﻨﺪی ﺷﺎﭘﻮر اﻫﻮاز، اﻫﻮاز، اﯾﺮان.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (ahvaz jundishapur university of medical sciences) مونا وفایی زاده، m vafaizadeh student, bachelor of laboratory sciences, abadan school of medical sciences, abadan, iran.داﻧﺸﺠﻮ، ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ﻋﻠﻮم آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ، داﻧﺸﮑﺪه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ آﺑﺎدان، آﺑﺎدان، اﯾﺮانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (ahvaz jundishapur university of medical sciences)

چکیده

چکیده زمینه و هدف: بیماری مزمن انسدادی ریه به عنوان یکی از شایع ترین بیماری های مزمن است که منجر به کاهش استقلال و عملکرد بیماران می گردد و این امر سیستم های مراقبتی را با چالش های مهمی مواجهه ساخته است. لذا، مطالعه ی حاضر در راستای یافتن روشی موثر در بهبود وضعیت این بیماران، با هدف تعیین تاثیر برنامه ی خودمدیریتی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه انجام شده است. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی کور نشده، 50 بیمار مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه با درجه ی متوسط و شدید بیماری که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند به طور تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله تخصیص یافتند. گروه کنترل تحت مراقبت معمول بودند و گروه مداخله علاوه بر مراقبت معمول، برنامه ی آموزشی خودمدیریتی را دریافت کردند. بیماران در ابتدا و پایان 3 ماه، با استفاده از پرسشنامه ی اختصاصی خودکارآمدی در بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمون های آماری تی زوج، مستقل و کای اسکور در نرم افزار spss جهت آنالیز داده ها استفاده شد. یافته ها: در شروع مطالعه بین گروه کنترل و مداخله از نظر میانگین نمره ی خودکارآمدی، اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد (73/0p=)، در حالی که در پایان 3 ماه اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود داشت (05/0>p ). به علاوه، مقایسه ی میانگین تغییرات نمرات خودکارآمدی (ابتدا و پایان 3 ماه) در دو گروه نیز اختلاف معنی داری را بین دو گروه نشان داد (05/0p

اسناد مشابه