مقایسه اثربخشی سه روش یادگیری مشارکتی بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر پایه دوم راهنمایی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی سه روش یادگیری مشارکتی (گروههای پیشرفت تیمی دانشآموزان- جیگساو- باهم آموختن) بر مهارتهای اجتماعی دانشآموزان دختر پایه دوم راهنمایی منطقه سه تبریز انجام پذیرفته است.گروه نمونه شامل 97 نفر دانشآموز از چهار کلاس است که از راه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدهاند. از این چهار کلاس به صورت تصادفی سه کلاس به عنوان گروههای آزمایشی و یک کلاس به عنوان گروه گواه در نظر گرفته شده اند و سپس در طی هشت جلسه در هر یک از گروههای آزمایشی یکی از روشهای یادگیری مشارکتی مذکور اجرا شده و گروه گواه روند متداول تدریس را دنبال کرده است. برای گردآوری دادهها از مقیاس مهارتهای اجتماعی ماتسون در دو مرحلهی قبل و بعد از جلسات و برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی استفاده شده است. براساس یافتههای پژوهش ، در مقایسه اثربخشی این سه روش بر مهارتهای اجتماعی، تفاوت میانگینهای به دستآمده بین گروههای آزمایشی معنادار نیستند؛ ولی در مقایسه میانگین نمره های گروههای آزمایشی با گروه گواه، تفاوت میانگینهای گروههای آزمایشی الف (گروههای پیشرفت تیمی دانشآموزان) و ب (جیگساو) با گروه گواه، به ترتیب در سطوح (01/0p<) و(05/0p<) معنادارند. این در حالی است که تفاوت میانگینهای گروههای آزمایشی ج (باهم آموختن) و گواه در هیچ یک از این سطوح معنادار نیست. به عبارت دیگر، نتایج گویای تفاوت این سه روش در تأثیرگذاری بر مهارتهای اجتماعی هستند.