بهینهسازی محیط کشت برای افزایش تولید گاما- لینولنیک اسید توسط موکور همیلیس
چکیده
مقدمه: گاما- لینولنیک اسید یک اسید چرب ضروری در تغذیه انسان است. در پژوهش حاضر، تولید گاما لینولنیک اسید توسط قارچ موکور همیلیس 5292 ptcc در تخمیر غوطهوری ارزیابی شد. مواد و روشها: متغیرهای تخمیر بر اساس طراحی فاکتوریال نسبی انتخاب و سپس، از طریق روش طراحی فاکتوریال کامل بهینهسازی شدند. چهار متغیر معنادار گلوکز، پپتون، آمونیوم نیترات و اسیدیته برای مطالعات بهینهسازی انتخاب شدند. طراحی به طور کلی 16 مرحله را شامل شد که مراحل در دو سطح برای هر متغیر با 3 تکرار در نقطه مرکزی انجام شد. نتایج: تحلیل واریانس و نقشه پاسخ سطح 3 بعدی اثرات نشان داد که متغیرها عاملهای معنادار همراه با سهم معناداری برای پاسخ بودند. نتایج نشان داد که انجام تخمیر در شرایط اپتیمم (غلظت 100 گرم بر لیتر گلوکز، 1گرم بر لیتر پپتون، 1 گرم بر لیتر آمونیوم نیترات و اسیدیته 5/4) تولید گاما- لینولنیک اسید را تا 709 میلیگرم بر لیتر افزایش میدهد. بحث و نتیجهگیری: نتایج این پژوهش مشخص کرد که بازده بالای گاما- لینولنیک اسید میتواند در محیط کشت ساده در غلظتهای بالای گلوکز و آمونیوم نیترات، غلظت پایین پپتون و اسیدیته اسیدی توسط قارچ موکور همیلیس 5292 ptcc بهدست آید. شرایط ساده و کم هزینه بهینهسازی محیط کشت برای تولید گاما- لینولنیک اسید میتواند در مقیاس بالاتر برای صنایع دارویی و غذایی به کار برده شود.