مقایسه کیفیت زندگی معلولین جسمی- حرکتی با افراد سالم با استفاده از پرسشنامه whoqol ۱۰۰
محمود بختیاری، m bakhtiyari department of epidemiology, school of public health, shahid beheshti university of medical sciences,دانشجوی دکترای تخصصی اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران مسعود صالحی، m salehi assistant professor, department of biostatistics, faculty of medical informatics’, tehran universityاستادیار آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران فرید زایری، f zayeri assistant professor, department of biostatistics and proteomics research center, faculty of paramediاستادیار آمار زیستی، گروه آمار زیستی و مرکز تحقیقات پروتئومیکس، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی پروین یاوری، f mobasheri department of epidemiology, school of public health, shahid beheshti university of medical sciences,استاد اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران علی دلپیشه، p yavari professor of epidemiology, department of epidemiology, school of medicine, shahid beheshti universitدانشیار اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایران فرزانه مباشری، a delpishe associate professor, department of epidemiology, school of medicine, ilam university of medical scieگروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران مسعود کریملو
مقدمه و اهداف: هدف از اندازه‌گیری کیفیت زندگی، ارزیابی ماهیت ذهنی کیفیت زندگی، دستیابی به ادراک خود فرد از وضعیت موجود زندگی و سلامتی است. روش‌کار: در این مطالعه مقطعی در سال 1388، 1000 نفر از جمعیت 15 تا 75 ساله شهر تهران شامل دو گروه افراد سالم و معلولین جسمی- حرکتی، با استفاده
باتوجه‌به بالا رفتن جمعیت جهان، افزایش جنگ‌ها و شیوع بیماری‌هایی که منتج به معلولیت در هنگام تولد یا بعد از آن می‌شود، کشورهای توسعه‌یافته به دنبال ایجاد فضاهایی هستند که بتوانند سطح رفاه و کیفیت زندگی را در این قشر بالا ببرند. معلولین جسمی - حرکتی به علت تفاوت‌هایی که با سایر اش
کیفیت زندگی جمعیت ها به عنوان چارچوبی برای ارائه خدمات متناسب با جنبه های مختلف زندگی و تخصیص منابع مورد استناد قرار می گیرد. هر اندازه کیفیت زندگی به طور مستمر ارتقاء یابد، از میزان آسیب های روانی، سرخوردگی ها احساس بیگانگی از جامعه و خود، سرگشتگی، بیهودگی و نارضایتی از زندگی، ب
Quality of life is a composite measure of physical, mental and social wellbeing as preceived by each individual or by group of individuals that is to say happiness, satisfaction and gratification as it is experienced in such life concerns as health, marriage, self-esteem, creativ
زمینه و هدف : پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر ابعاد کیفیت روابط در معلولین جسمی- حرکتی بستری در مراکز بهزیستی صورت گرفت. روش بررسی : طرح پژوهش حاضر آزمایشی از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون به همراه گروه گواه بوده است. جامعه آماری شامل کلیه معلولی