بررسی تاثیر عصاره هیدروالکلی برگ های گیاه مریم گلی (salvia officinalis) بر سطح سرمی lh، fsh و تستوسترون و بافت بیضه در موش های صحرایی
چکیده
سابقه و هدف: اطلاعات اندکی در مورد تاثیر عصاره هیدر و الکلی گیاه مریمگلی بر فیزیولوژی دستگاه تولید مثل ی جانوران وجود دارد . هدف از این مطالعه بررسی اثرات عصاره هیدروالکلی برگ های این گیاه بر سطح سرمی lh ، fsh و تستوسترون و بافت بیضه در موش های صحرایی ا ست . مواد و روشها: در یک تحقیق تجربی، 31 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه شاهد، دریافتکننده نرمال سالین، دریافتکننده عصاره مریم گلی با دوز 100، 150 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. عصاره مریم گلی با تزریق درون صفاقی روزانه یک نوبت در زمانهای مشخص (10 صبح) بهمدت 30 روز تجویز گردید. نمونه های خونی از طریق خونگیری از قلب تهیه شد و سطح سرمی هورمونها با استفاده از روش رادیو ایمونواسی مورد سنجش قرار گرفتند. بیضه نیز بلافاصله خارج گردیده و پس از تهیه برش های بافتی و رنگ آمیزی مورد بررسی بافت شناسی قرار گرفت. نتایج: در گروههای دریافتکنندهی دوز 150 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره، سطح سرمی تستوسترون دارای افزایش معنادار بود (001/0>p). قطر لولههای سمینیفر و تعداد اسپرمها در تونل لولهها نیز در این گروهها بهطور معناداری افزایش یافت (01/0 >p) . سطح سرمی lh و fsh در موش های دریافت کننده عصاره نسبت به گروه شاهد دچار تغییر معناداری نشد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که غلظت مناسب عصاره هیدروالکلی برگ گیاه مریم گلی دارای اثرات تحریکی بر سیستم تناسلی نر بوده و می تواند سطح سرمی هورمون تستوسترون و برآیند اسپرماتوژنز را افزایش دهد.