بررسی اثر ضددردی اسانس برگ گیاه مریم گلی (salvia officinalis l.) با استفاده از آزمایش فرمالین در موش کوچک آزمایشگاهی نر بالغ
چکیده
مقدمه: درد یک نوع از حواس است که در بسیاری از موارد نشانهای برای شناسایی بیماریها است. درد عمدتاً دارای اثر محافظتی است. هرچند مورفین قرن ها به عنوان مهمترین عامل ضددرد مورد استفاده قرار داشته است ولی به دلیل خصوصیات اعتیادآور آن و عوارض جانبی بسیار از جمله تنگی نفس، افسردگی، کاهش تحرک دستگاه معدی - رودهای، سرخوشی و تغییرات سیستم اندوکرینی و اوتونومیک تمایل کمتری به استفاده از آن دیده میشود. استفاده از گیاهان دارویی در تسکین درد از زمان های قدیم متداول بوده و استفاده از آن ها رو به افزایش است. هدف: در تحقیق حاضر اثر ضددردی اسانس برگ گیاه مریمگلی توسط آزمایش فرمالین در موش کوچک آزمایشگاهی نر بالغ بررسی شد، هم چنین احتمال اثر ضددردی اسانس گیاه از طریق فعال شدن سیستم اوپیوییدرژیک ارزیابی شد. روش بررسی: اسانس گیاه و مورفین در حضور یا عدم حضور نالوکسان (آنتاگونیست گیرنده اوپیوییدی) به صورت درون صفاقی تزریق شدند. گروه کنترل روغن آفتاب گردان را به عنوان حلال اسانس گیاه دریافت نمود. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که اسانس برگ گیاه مریمگلی در دوز 3/0 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن همانند مورفین به صورت معنی داری هر دو مرحله درد را کاهش میدهد. اثرات ضددردی اسانس برگ گیاه مریمگلی در دوز 3/0 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن توسط نالوکسان بلوکه میشود و نشاندهنده این امر است که اثرات آنالژزیک گیاه مرتبط با فعال شدن گیرندههای اوپیوییدی در سیستم عصبی مرکزی است. نتیجه گیری: دادههای تحقیق حاضر نشان میدهد که اسانس برگ گیاه مریمگلی دارای اثرات ضددردی وابسته به فعال شدن سیستم اوپیوییدرژیک است، هرچند مطالعات بیشتری برای تعیین اثرات درمانی آن مورد نیاز است.