مقاله

بررسی شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی و عوامل مرتبط با آن در کارگران کارخانه تولید لبنیات نیشابور

somieh rahimabadi msc student, department of occupational health engineering, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran، narges khanjani assistant professor, department of biostatistics and epidemiology, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran، hossein mardi msc student, department of occupational health engineering, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iran سمیه رحیم آبادی، دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بهداشت حرفه ای، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران نرگس خانجانی، استادیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران حسین مردی، دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بهداشت حرفه ای، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

چکیده

مقدمه: در حال حاضر بیماری های اسکلتی- عضلانی جزء شایع ترین بیماری های شغلی و یکی از علل شایع غیبت از کار محسوب می شود که خود می تواند سبب کاهش بهره وری گردد. یکی از اصلی ترین علل اختلالات اسکلتی- عضلانی را می توان وضعیت و شرایط نامطلوب کاری نام برد. هدف از مطالعه حاضر، برآورد شیوع علایم اختلالات اسکلتی- عضلانی در کارگران شاغل در صنعت لبنیات بود. روش ها: پژوهش مقطعی- تحلیلی حاضر بر روی 50 نفر از کارگران شاغل یکی از کارخانه های لبنیات نیشابور در سال 1390 انجام شد. از پرسش نامه nordic جهت برآورد شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی استفاده گردید و اطلاعات به وسیله نرم افزار 18spss مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتا یج: میانگین سنی افراد مورد مطالعه، 5/29 سال با میانگین سابقه کار 3/4 سال بود. 76 درصد افراد علایم اختلالات اسکلتی- عضلانی را حداقل در یکی از اندام های خود داشتند و شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی در 12 ماه گذشته در نواحی زانو (28 درصد)، کمر (26 درصد) و پاها (24 درصد) بیشتر از سایر نواحی بود. متغیرهای سن و سابقه کار بیشترین تأثیر را در بروز اختلالات اسکلتی- عضلانی داشتند. بحث و نتیجه گیری: جهت بهبود شرایط کار و کاهش عوامل خطر اختلالات اسکلتی- عضلانی اجرای برنامه مداخله ای ارگونومیک از قبیل آموزش و استفاده کارکنان از وسایل کمکی از قبیل لیفتراک، نوار نقاله و همچنین بهسازی محیط کاری از طریق کنترل های مهندسی جهت حذف وضعیت های نامناسب ارگونومیکی توصیه می شود.

اسناد مشابه