تشخیص دو گونه بورلیا میکروتی و بورلیا پرسیکا عوامل تب راجعه با روش pcr-rflp و آغازگرهای اختصاصی
چکیده
هدف: در این مطالعه کارآیی روش مولکولی pcr-rflp و pcr اختصاص به گونه به عنوان روش های نوین و سریع برای تعیین آلودگی نمونه های خون آلوده به بورلیا پرسیکا و بورلیا میکروتی عوامل تب راجعه بررسی شد. مواد و روش ها: dna بورلیا از خون حاوی بورلیا پرسیکا و بورلیا میکروتی با پارازیتمی بالا استخراج شد و به کمک آغازگرهای اختصاصی مناطق حفاظت شده دو ژن مختلف glpq و 16s rdna تکثیر و تعیین توالی شد؛ سپس برای افتراق بین دو گونه نقشه فیزیکی و محل برش آنزیمی روی مولکول dna هر گونه تعیین و نشانگرهای مولکولی مورد نظر شناسایی شد. سپس کارایی آنزیم های برش دهنده انتخابی در واکنش های pcr-rflp برای تفکیک و شناسایی دو گونه از همدیگر بررسی شدند. همچنین با توجه به اختلافات موجود در توالی ژن glpq آغازگرهای اختصاص به گونه برای تشخیص دو گونه طراحی و آزمایش شدند. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که روش pcr می تواند آلودگی را به خوبی در نمونه های خون آلوده مشخص نماید. به دنبال pcr، آنزیم های drai، hinfi، ecori، sspi، taqi برای ژن glpq و آنزیم taqi برای ژن 16s rdna قادرند دو گونه بورلیا پرسیکا و بورلیا میکروتی را از هم تفکیک نمایند. همچنین با آغازگرهای اختصاصی ژن glpq، جفت آغازگر 795r و bmglpf محصول pcr اختصاصی برای بورلیا میکروتی به طول 451 جفت باز و جفت آغازگر 128f و bpglpr محصول اختصاصی برای بورلیا پرسیکا به طول 252 جفت باز تولید می کنند که تشخیص دو گونه را امکان پذیر می سازد. نتیجه گیری: در این مطالعه روش pcr-rflp و pcr با آغازگرهای اختصاصی برای نخستین بار برای تمایز دو گونه بورلیا میکروتی و بورلیا پرسیکا استفاده شد. آغازگرهای اختصاصی (bmglpf/r) این مطالعه و pcr-rflp بسیار خوب عمل نموده و با توجه به سرعت و دقت بالای آن ها می توانند جایگزین روش کلاسیک و وقت گیر تعیین آلودگی و تشخیص این دو گونه شوند و برای استفاده در آزمایشگاه های تشخیص طبی ایران و سایر مناطق آلوده در خاورمیانه توصیه شود.