مقاله

تعیین شرایط بهینه برای جذب توریم بر نانوذرات ابرپارامغناطیسی منیتیت اصلاح شده، با استفاده از روش سطح پاسخ (rsm)

محمد کریمی، کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران سعید علمدار میلانی، دانشیار مهندسی شیمی ، پژوهشکده ی چرخه ی سوخت هسته ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران، تهران، ایران حسین ابوالقاسمی، دانشیار مهندسی شیمی ، دانشکده مهندسی شیمی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

نانوجاذب منیتیت/آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان/گلوتار آلدئید (aptes/ga/fe3o4) سنتز و کاربرد آن در جذب یون های توریم (iv) از محلول های آبی در روش ناپیوسته مورد ارزیابی قرار گرفت. نانوذرات منیتیت ابتدا با روش هم رسوبی و با قطر متوسط 20 نانومتر سنتز و پس از پوشش با آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان (aptes)، با گلوتار آلدئید (ga) اصلاح شدند. از روش سطح پاسخ و طرح باکس- بنکن برای بررسی تأثیر عامل هایی چون ph (1تا 5)، غلظت اولیه ی محلول توریم (iv) (50 تا 300 میلی گرم بر لیتر) و مقدار جاذب (1تا 5 گرم برلیتر) بر فرایند جذب توریم (iv) از محلول های آبی و هم چنین بهینه سازی آن بهره گرفته شد. تحلیل واریانس نشان داد که عامل های مقدار جاذب، غلظت اولیه ی محلول توریم (iv)، ph اولیه ی محلول، به ترتیب، مؤثرترین عامل ها بر جذب توریم بودند. نتایج نشان داد که بیش ترین میزان جذب (q) در ph برابر با 5/4، غلظت اولیه ی 250 میلی گرم بر لیتر محلول توریم و مقدار جاذب 1 گرم بر لیتر در مدت زمان 90 دقیقه برابر 23/107 میلی گرم بر گرم بود. هم چنین عامل های ترمودینامیکی (δho،δso،δgo) نشان دادند که جذب سطحی توریم درگستره ی دمایی 25 تا 45 درجه ی سانتی گراد دارای ساز و کار فیزیکی، خودبه خودی و گرمازاست.

اسناد مشابه