بهینه سازی مصرف آب و الگوی کشت با استفاده از تکنیک کم آبیاری در سطح مزرعه: مطالعه موردی شبکه آبیاری درودزن فارس
چکیده
با توجه به ارزش آب در کشاورزی و محدودیت این منبع مهم و حیاتی و وجود خشکسالی های متناوب در کشور، صرفهجویی در مصرف و استفاده بهینه از آب موجود امری ضروری است. هدف از این تحقیق بهینهسازی مصرف آب و الگوی کشت به کمک تکنیک کمآبیاری است. در این تحقیق، اثر درصدهای مختلف کاهش آب مصرفی در دوره های مختلف رشد بهعنوان سناریوهای آبیاری بر الگوی کشت غالب (گندم، جو، برنج، چغندرقند، ذرت دانه ای، و ذرت علوفه ای) در منطقه درودزن استان فارس بررسی شد. پس از آن با استفاده از این اقدامات و تابع تولید، تابع هدف تعریف و در غالب یک مدل برنامه ریزی خطی بر اساس حداکثر کردن درآمد، طرح بهینه شد. نتایج مدل نشان میدهد که محصول مؤثر برای کشت اول سال زراعی، گندم و در کشت دوم سال زراعی، ذرت دانه ای است و سایر محصولات به نسبت های کمتری در بهینهسازی مصرف آب نقش دارند. از دیگر نتایج این تحقیق می توان به بررسی اثر محدودیت آب در دوره های مختلف رشد بر سطح زیر کشت گندم و ذرت دانه ای در کشت های اول و دوم اشاره کرد. نتایج این بررسی همچنین نشان میدهد که بهترین زمان جهت اعمال کمآبیاری برای گندم بهترتیب در اواخر دوره رویشی، دوره شکل گیری، و دوره رسیدن و برای ذرت دانه ای در دوره استقرار و دوره رسیدن است.