مقاله

ارزیابی تنوع ژنتیکی برخی از توده‎های بومی جعفری (petroselinum crispum mill) با استفاده از نشانگر مولکولی srap

خدیجه نصیری، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس عبدالعلی شجاعیان، مسئول مکاتبات عباس یداللهی، استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس امین میرشکاری، استادیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج خدیجه قنبری، دانش‎آموخته کارشناسی‎ارشد رشته علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

چکیده

این مطالعه، به منظور بررسی اطلاعات و کارایی نشانگر srap برای تخمین تنوع ژنتیک در 15 توده جعفری ایرانی صورت گرفته است. تکثیر مکان‎های ژنی با استفاده از چهار ترکیب آغازگر srap انجام شد. بیشترین و کمترین تعداد باند های چندشکل تشکیل شده به ترتیب ترکیب آغازگر me2-em5 و me4-em1 بود. میانگین تعداد باندهای چندشکل به ازای هر ترکیب آغازگر 25/8 بود. تجزیه خوشه ای صفات مولکولی بر اساس ضریب تشابه جاکارد و الگوریتم neighbor- joining توده‎های مورد مطالعه را در فاصله ژنتیک 06/0 به پنج گروه تفکیک کرد. در نهایت نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که تنوع ژنتیکی زیادی میان توده های جمع‎آوری شده از چند منطقه ی جغرافیایی ایران وجود دارد و این مطالعه سودمندی نشانگر srap را در تعیین تنوع ژنتیکی بین توده های جعفری نشان داد.

اسناد مشابه