تمهیدی بر جنبش اعتقادی ـ فرهنگی ایران معاصر
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
چکیده‌ای برای این سند ثبت نشده است.
اسناد مشابه
تمهیدی بر جنبش اعتقادی فرهنگی ایران معاصر
سعید زیباکلام** اشاره در شماره پیشین نقدونظر (2122) در پایان مقاله (مشکل تحدید عقل و آزادی در نهضت روشنگری), ضمیمه ای به چاپ رسید که حاوی نظرات آقای دکتر سعید زیباکلام در مورد مسائل مطرح شده در مقاله مزبور, و ربط و نسبت آنها با مسائل امروزی جامعه ما بود. پس از چاپ و انتشار مجله,
آسیب شناسی اصالت و استقلال جنبش دانشجویی در ایران معاصر
همان گونه که جریانات سیاسی و فکری ایران را نمی توان با مفاهیم و اصطلاحات مشخص شده متعارف کاملاً مطابق دانست. جنبش دانشجویی در ایران می بایست ویژگی های یک جنبش اجتماعی اصیل را می داشت و تداوم و شاخه ای از روشنفکری بود، که این گونه ساخته و پرداخته نشد. این جنبش چه قبل از انقلاب اسل
آسیب شناسی اصالت و استقلال جنبش دانشجویی در ایران معاصر
همان‌گونه که جریانات سیاسی و فکری ایران را نمی‌توان با مفاهیم و اصطلاحات مشخص‌شده متعارف کاملاً مطابق دانست. جنبش دانشجویی در ایران می‌بایست ویژگی‌های یک جنبش اجتماعی اصیل را می‌داشت و تداوم و شاخه‌ای از روشنفکری بود، که این‌گونه ساخته و پرداخته نشد. این جنبش چه قبل از انقلاب اسل
تاریخ‌مندی جنبش مشروطه؛ بررسی رابطه تحولات اجتماعی ایران معاصر با جنبش مشروطه
هدف مقاله، بررسی رابطه جنبش مشروطه با تحولات اجتماعی ایران معاصر است. این نوشتار با طرح دو مفهوم تاریخ‌مندی و حیات اجتماعی، درصدد تحلیل نسبت دو مفهوم مزبور با تحولات اجتماعی ایران معاصر است. این نوشتار در صدد تبیین تأیید بنیادین جنبش مشروطه از طریق خلق تاریخ‌مندی و سپس ایجاد حیات
توان سنجی گفتمان های جنبش دانشجویی ایران معاصر
جنبش دانشجویی دو دهه پس از تأسیس اولین دانشگاه در ایران پا به عرصة مبارزه سیاسی نهاد. ناکامیهای مستمر جنبش دانشجویی در مواجهه با پهلوی دوم، باعث شد از یک سو، دائماً در حال گفتمانسازی باشد و از سوی دیگر، همواره ظرفیت هر یک را برای کامیابی در مبارزه بسنجد. سؤال اصلی این است که جن
توان سنجی گفتمان های جنبش دانشجویی ایران معاصر
جنبش دانشجویی دو دهه پس از تأسیس اولین دانشگاه در ایران پا به عرصة مبارزه سیاسی نهاد. ناکامیهای مستمر جنبش دانشجویی در مواجهه با پهلوی دوم، باعث شد از یک سو، دائماً در حال گفتمانسازی باشد و از سوی دیگر، همواره ظرفیت هر یک را برای کامیابی در مبارزه بسنجد. سؤال اصلی این است که جنبش