به کارگیری مدل رگرسیون لجستیک در بررسی عوامل مؤثر بر بستری مجدد بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب
چکیده
زمینه و هدف: بستری مجدد، به بستری بیمار در بیمارستان بعد از ترخیص وی در یک دوره زمانی مشخص اطلاق می شود که شیوع آن در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی نسبت به سایر بیماری های مزمن بالاتر بوده و حدود50-10% طی 6-3 ماه بعد از ترخیص است. پژوهش حاضر با هدف تعیین عوامل اجتماعی- اقتصادی مؤثر بر بستری مجدد بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب در بخش داخلی قلب بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1387 صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی، تعداد 110 نفر از زنان و مردان مبتلا به نارسایی احتقانی قلبی به روش نمونه گیری سهمیه ای مبتنی بر هدف انتخاب شدند، و براساس سابقه بستری طی 6 ماه منتهی به تحقیق، در دو گروه قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه از خود بیمار و رجوع به پرونده ها جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار استنباطی صورت گرفت. یافته ها: 8/61% نمونه های مورد پژوهش طی 6 ماه منتهی به تحقیق، بستری مجدد داشتند و از میان عوامل بررسی شده در پژوهش، سه عامل مشکل اقتصادی در امر درمان، وضعیت زندگی بیماران و درآمد کم بر میزان بستری مجدد این بیماران تأثیرگذار بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد عوامل اجتماعی- اقتصادی که برخی از آنها قابل تعدیل هستند خطر بستری مجدد را در بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلبی افزایش می دهند. لذا توصیه می شود توجه بیشتری به عوامل مؤثر بر شیوع آن به عمل آید.