مقاله

مسؤولیت پزشک در قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲

نازآفرین قاسم زاده، nazafarin ghasemzadeh nghasemzadeh@razi.tums.ac.irتهران، بلوار کشاورز، خیابان 16 آذر، پلاک 23، طبقه چهارم، تلفن: 66419661-021 فاطمه فرامرزی رزینی، fatemeh faramarzi razini nghasemzadeh@razi.tums.ac.irتهران، بلوار کشاورز، خیابان 16 آذر، پلاک 23، طبقه چهارم، تلفن: 66419661-021 سلمان علی پور قوشچی، salman alipour ghoshchi nghasemzadeh@razi.tums.ac.irتهران، بلوار کشاورز، خیابان 16 آذر، پلاک 23، طبقه چهارم، تلفن: 66419661-021 سید مهدی صالحی، seyed mehdi salehi nghasemzadeh@razi.tums.ac.irتهران، بلوار کشاورز، خیابان 16 آذر، پلاک 23، طبقه چهارم، تلفن: 66419661-021

چکیده

مقررات تازه تقنین شده ی قانون مجازات، با سلب ضمان مطلق از پزشک ماهر و تعدیل کردن آن ضمان بر مبنای تقصیر، قواعد مطلوبی را به ارمغان آوردهاست. در این قانون با رویکردی جدید ضمن دادن آزادی عمل بیش تر به پزشک به حمایت از وی برخاسته است که این امر هم با موازین اخلاقی انطباق دارد و هم اصول و قواعد فقهی بر آن صحه میگذارند. در این جستار برآنیم تا ضمن بیان سیر قوانین موضوعه در ایران که در باب مسؤولیت پزشکی مطرح شده به تحلیل مواد قانونی موجود در این باب در قانون مجازات اسلامی 1392 بپردازیم. ابهامهایی در بطن برخی مواد این قانون وجود دارد از جمله تعارضی که بین ماده ی 492 و تبصره ی یک ماده ی 496 به چشم می خورد که باید آن را تعدیل کرد و وجه تعدیل نیز آن است که در حالت اجتماع سبب و مباشر (پزشک و پرستار) که پزشک دستور صادر کرده و پرستار عمل می کند شایسته نیست پزشک را نادیده انگاشت.

اسناد مشابه