نگرش پرستاران نسبت به نقش دفاع از بیماران در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان
چکیده
دفاع از بیمار یکی از جنبه های ضروری اخلاق حرفهای پرستاران است که به افزایش استقلال، ایمنی و رعایت حقوق بیماران می انجامد. به نظر میرسد که نگرش پرستار نسبت به نقش دفاع از بیماران می تواند بر روی ایفای این نقش و بهبود رابطه ی پرستار- بیمار مؤثر باشد. هدف مطالعه ی حاضر بررسی نگرش پرستاران در مورد نقش مدافع بیماران در بیمارستان های آموزشی کرمان است. داده های این پژوهش توصیفی - تحلیلی از طریق پرسشنامهی پژوهشگرساخته بین 385 پرستار در 4 بیمارستان آموزشی کرمان به صورت سهمیهای جمع آوری و با نرم افزار spss به صورت آمارتوصیفی و استنباطی تحلیل شد. در مجموع، نگرش پرستاران از نقش مدافع بیمار مثبت ارزیابی شد و ارتباط معنی داری بین سن، جنس، تجربه ی کاری، شرکت در کارگاه آموزش اخلاق و نگرش پرستاران مشاهده شد. بین نگرش و تحصیلات پرستاران ارتباط معنی دار نبود. نگرش پرستاران بیمارستان اعصاب و روان مناسبتر ارزیابی شد و اکثر شرکت کنندگان به توانایی و وظیفه ی اخلاقی شان برای ایفای این نقش اطمینان داشتند. جنبه ی شناختی نگرش پرستاران نسبت به نقش دفاع از بیماران قوی تر از جنبه ی رفتاری بود. با وجود عدم تأثیر معنی دار تحصیلات، تمایل پرستاران برای ایفای این نقش با افزایش تجربه کاری بیش تر میشد. در بیمارستان اعصاب و روان، پرستاران با استقلال بیش تر و ارتباط قویتر با بیماران به نیازهایشان آشناتر بودند و برای دفاع از آن ها تلاش بیش تری میکردند. نتایج این مطالعه نشان میدهد که پرستاران ایرانی سال هاست که مدافع بیمارانشان هستند. برای تضمین ایفای این نقش در کشور به تقویت نگرش پرستاران از طریق برگزاری کارگاه های آموزش اخلاق نیاز است.