سطح تکامل اخلاقی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز
چکیده
پرستاران هر روزه در محیط کار خود با موقعیتهای زیادی روبه رو میشوند که مستلزم تصمیمگیری اخلاقی میباشد. بنابراین، دانشجویان پرستاری باید در طول دوران تحصیل خود به سطح مناسبی از تکامل اخلاقی دست یابند. تاکنون سطح تکامل اخلاقی دانشجویان پرستاری در ایران مورد بررسی قرار نگرفته است. بنابراین، هدف این مطالعه تعیین سطح تکامل اخلاقی دانشجویان پرستاری است.این مطالعه ی توصیفی- همبستگی در سال 1389 انجام شد. نمونه ی پژوهش عبارت بود از 115 دانشجوی سال سوم و چهارم پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز که با روش سرشماری انتخاب شدند. جهت تعیین سطح تکامل اخلاقی دانشجویان از پرسشنامه ی آزمون معمای پرستاری استفاده گردید. این پرسشنامه بر اساس نظریه ی تکامل اخلاقی kohlberg طراحی شده و تکامل اخلاقی دانشجویان را در سه سطح پیشعرفی، عرفی و پسعرفی بررسی مینماید. هم چنین، در این پرسشنامه میزان رعایت ملاحظات بالینی توسط دانشجویان نیز بررسی میشود. برخی مشخصات فردی اجتماعی دانشجویان نیز با استفاده از پرسشنامه جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار آماری spss و آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت.مشخص شد که 13 دانشجو (3/11 درصد) در مرحله ی پیشعرفی، 33 دانشجو (7/28 درصد) در مرحله ی عرفی، 55 دانشجو (8/47 درصد) در مرحله پسعرفی قرار داشتند و 14 دانشجو (1/12 درصد) نیز در تصمیمگیری اخلاقی خود ملاحظات بالینی را بیش تر مد نظر قرار میدادند. بین سطح تکامل اخلاقی دانشجویان با سن (49/0 =p)، جنس (21/0 =p)، وضعیت تأهل (79/0 =p)، محل تحصیل (32/0 =p) و سال تحصیلی (92/0 =p) آنان ارتباط آماری معنیداری یافت نشد. این نتایج نشان داد که اگرچه حدود نصف دانشجویان مورد بررسی در مرحله ی قابل قبول تکامل اخلاقی یعنی سطح پس عرفی قرار داشتند ولی هنوز درصد قابل توجهی در سطوح پایینتر تکامل اخلاقی قرار داشتند. این امر نشان دهنده ی لزوم توجه بیش تر مسؤولین پرستاری به امر تربیت اخلاقی دانشجویان پرستاری میباشد