حسن و قبح اخلاقی
چکیده
حسن و قبح اخلاقی( ذاتی یا عقلی) دارای جایگاه ارزشمندی در علومی هم چون علم اخلاق است که با نفی آن اخلاق نسبی می شود. در این مقاله به تعریف و نقد مفاهیم حسن و قبح میپردازیم.
اسناد مشابه
ارزیابی تعاریف رایج سلبی از حسن و قبح اخلاقی در آثار متکلمان مسلمان
خوبی و بدی یا حسن و قبح چیست؟ این از مهم‌ترین پرسش‌ها در فرااخلاق است. متکلمان معتزله و امامیه پاسخ‌های متفاوتی به این پرسش داده‌اند، اما پرتکرارترین تعاریف آنها از حَسَن و قبیح را می‌توان در سه گروه اصلی جای داد: تعاریف سلبی، تعاریف ایجابی و تعاریفِ مشتمل بر عناصر ثواب یا عقاب ا
بررسی دیدگاه‌های رایج متکلمان معتزله و امامیه درباره تعریف حُسن و قبحِ اخلاقی و نقش خواجه‌نصیرالدین طوسی
بسیاری از متکلمان مسلمان، هنگام بحث از افعال الاهی، به بررسیِ چیستی حُسن و قُبح اخلاقی پرداخته‌اند. در این میان، عموم متکلمان معتزله و امامیه، تلاش کرده‌اند حسن و قبح اخلاقی را بر اساس مفاهیمی دیگر که به زعم آنها دست‌کم پایه‌ای‌تر بوده است، تعریف کنند. پرتکرارترین تعاریف حَسن و ق
معناشناسی علامه حلی از مفاهیم حسن و قبح اخلاقی
معناشناسی مفاهیم اخلاقی، بداهت و تعریف‌‌‌پذیری یا تعریف‌ناپذیری آنها از زمره مباحث فلسفه تحلیلی اخلاق است. در این مقاله تلاش کرده‌ایم تا با تکیه بر معناشناسی فیلسوفان تحلیلی اخلاق معاصر از مفاهیم اخلاقی، دیدگاه علامه حلی را به عنوان یکی از متکلمان امامیه که بیش از دیگران به مباحث
نقش «قصد» در‌‌حُسن‌و قُبح اخلاقی، از منظر آخوند خراسانی
بحث‌‌حُسن‌و قُبح از مسائل مهم کلام، فلسفه و اصول فقه است. از طرفی دیگر، قضاوت دربارۀ نیکویی و بدی، به متغیّرهایی نظیر «قصدِ فاعل» وابسته است. یکی از مسائل مورد کنکاش فقیهانِ اصولی و فیلسوفان اخلاق، بررسی نقش قصد در ارزش عمل و‌‌حُسن
ماهیت شرّ و قُبح اخلاقی از منظر علامه حسنزاده آملی، علامه مصباح یزدی، علامه طباطبایی و علامه شهید مطهری
یکی از مسائل مهمی که فلاسفه و متکلمان با آن مواجه هستند و باید پاسخ مناسبی برای آن داشته باشند، مسئلهی شرور و قبایح اخلاقی و ماهیت و نقش آن در هستی است؛ چراکه شناختِ این امر ارتباطی مستقیم با اعتقاد به عدالت، حکمت، قدرت و رحمت پروردگار دارد. پژوهش حاضر بهگونهی تطبیقی و با بررسی د
حسن و قبح اخلاقی