بررسی تحمل ژنوتیپ های سیب زمینی (solanum tuberosum l.) به تنش کم آبی
چکیده
سیب زمینی جزو گیاهان حساس به کمآبی است. این بررسی به صورت طرح کرت های خردشده (اسپلیت× فاکتوریل بر پایۀ بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، در منطقۀ کرج در سال 1393 اجرا شد که در آن ژنوتیپهای سیب زمینی در یازده سطح (آگریا، کایزر، ساوالان، سانته، مارفونا، هرمس، جلی، پیکاسو، میلوا، 1-397081، 2-397069) و تیمارهای آبیاری در دو سطح (تنش و شاهد) و نمونهبرداریها در دو مرحلۀ (پایان تنش و بازیافت) در نظرگرفته شد. آبیاری به صورت قطره ای و متداول انجام و در مرحلۀ تشکیل غده، آبیاری تیمار تنش قطع و تیمار شاهد به صورت متداول آبیاری شد. پس از اینکه کمبود رطوبت خاک به 90 درصد رسید، دوباره آبیاری انجام تا خاک به ظرفیت زراعی رسیده و تا انتهای دورۀ رشد به صورت متداول انجام گرفت. نتایج نشان داد میانگین قطر کوچک و بزرگ غده، شمار غده، غدۀ سالم، غدههای کوچک تر از 35 و بیش از 55 میلیمتر، وزن خشک و تر غدههای سالم در بوته بین ژنوتیپهای مختلف، سطوح آبیاری و مرحلۀ اندازهگیری اختلاف معنیدار داشتند. درحالی که از لحاظ میانگین شمار غده بین 55-35 میلیمتر در هر بوته تنها اثر ژنوتیپها و سطوح آبیاری معنیدار شد. بیشترین درصد تغییرها در پایان دورۀ رشد در شمار غدههای کوچک تر از 35 میلیمتر، وزن خشک و تر غدههای سالم ملاحظه شد. در این تحقیق شاخصهای تحمل و حساسیت به خشکی برآورد و بر این پایه ژنوتیپهای همسان در چهار گروه اول میلوا، سانته، پیکاسو، دوم هرمس، 1-397081، مارفونا، ساوالان، جلی، آگریا، سوم 2-397069 و چهارم کایزر طبقهبندی شدند.