مقاله

اثر عصاره آبی ـ الکلی بومادران (achillea wilhelmsii) بر میزان ترشح اسید معده موش صحرایی تحت شرایط پایه، قطع و تحریک عصب واگ

سعید نیازمند، saeid niazmand department of physiology, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran، میدان آزادی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، دانشکده پزشکی محمود عرفانیان احمدپور، mahmoud erfanian ahmadpour موسی الرضا حاج زاده، mousalreza hajzade عصمت خوشنود استاد، esmat khoshnood

چکیده

سابقه و هدف: بومادران، از تیره­ی کاسنی، گیاهی است که در سال­های اخیر اثرات ضداکسیدانی، ضدالتهابی، ضداسپاسم و ضدمیکروبی آن گزارش شده است، این گیاه در طب سنتی برای ناراحتی­های گوارشی کاربرد دارد ولی در مورد اثرات آن بر ترشح اسید معده تحقیقی صورت نگرفته است. مواد و روش­ها: 24 سر، موش صحرایی نژاد ویستار با وزن ( g 250-200)، به طور تصادفی به دو گروه دوازده­تایی کنترل و آزمون تقسیم شدند. پس از بیهوشی حیوانات با تیوپنتال سدیم ( 50mg/kg, ip )، تراکئوستومی، لاپاراتومی و گاسترودئودنوستومی انجام گردید. عصاره­ی بومادران در دوزهای mg/kg 2، 1، 5/0 (در حجم ml 1) تهیه و برای تهیه نمونه ترشح اسید معده از روش washout استفاده گردید و غلظت اسید آن به روش تیتراسیون با naoh اندازه­گیری گردید. نتایج به صورت mean ± sem بیان و با استفاده از آزمون unpaired t-test بررسی شده و 05/0 p< معنی­دار تلقی گردید. نتایج: عصاره­ی بومادران در حالت پایه به طور معنی­داری و وابسته به دوز، ترشح اسید معده را مهار کرد. واگوتومی موجب حذف اثر مهاری عصاره بر ترشح اسید معده شد و دوز mg/kg 2 عصاره اثر تحریکی بر ترشح اسید نشان داد. اثر کاهشی عصاره بر ترشح اسید معده در وضعیت تحریک عصب واگ در مقایسه با گروه کنترل معنی دار نبود. نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که عصاره بومادران اثر مهاری بر ترشح پایه اسید دارد. مقایسه اثر عصاره در دو وضعیت پایه و واگوتومی نشان می­دهد که این اثر از طریق مهار عمل واگ معدی صورت می­گیرد. عصاره قادر به مهار ترشح اسید تحریک شده نبود.

اسناد مشابه