بررسی فراوانی و الگوی پوسیدگی دندان های شیری و عوامل موثر بر آن در کودکان ۶-۲ ساله شهر همدان در سال ۱۳۸۵
چکیده
سابقه و هدف: تغذیهی طولانی با شیشه شیر یا شیر مادر باعث پوسیدگیهای پیشرونده اولیه میگردد. نمای کلینیکی دندانها در ecc یا تخریب زودرس دندانهای شیری در کودکان، تیپیک بوده و از الگوی خاصی پیروی میکند. این مطالعه با هدف بررسی شیوع و الگوی ecc و برخی عوامل موثر بر آن در کودکان 6-2 ساله مهدکودکهای شهر همدان در سال 1385 انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی ـ مقطعـی، 414 کـودک 2 تا 6 سـاله انتخاب و دندانهای آنها توسط دندانپزشک مورد معاینه قرار گرفت. جهت تعیین نوع شیر مصرفی، طول مدت شیرخوارگی، اضافه کردن مواد قندی به محتوی شیر، تغذیه با شیر در شب و سن شروع مسواک زدن، پرسشنامهای تنظیم و توسط والدین در حضور دندانپزشک تکمیل گردید . داده های موجود با نرم افزار آماری spss ویرایش سیزدهم و آزمون های t-test و chi-square مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج: 64/31 درصد از کودکان مورد معاینه، مبتلا به ecc بودند. بیشترین تعداد دندان درگیر، دندان قدامی میانی سمت چپ در فک بالا با فراوانی 01/28 درصد و کمترین دندان درگیر، نیش سمت چپ در فک پایین با فراوانی صفردرصد بودند. بین ابتلا به پوسیدگی و تغذیه از شیر مادر و مدت آن رابطهی آماری معنیداری مشاهده شد. بین ابتلا به پوسیدگی شیر و جنس، سن، طول دوران شیرخوارگی، سن شروع مسواک زدن، افزودن مواد قندی به شیر و نوع آن و تغذیهی شبانه از شیر رابطهی آماری معنیداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: در این مطالعه شیوع ecc در جامعهی آماری ما بالا بود و بین تغذیه از شیر مادر و مدت آن با ecc ارتباط وجود داشت.