پهنه بندی کاربری توسعه شهری با استفاده از منطق فازی (fuzzy) در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی (gis) (مطالعه موردی: گرگان، گنبد و علی آباد)
چکیده
سرزمین، منبعی محدود و آسیبپذیر است، اما اگر از سودمندیهای آن به درستی استفاده شود، این منبع، ابدی و قابل تجدید خواهد بود. برای بهره برداری از سرزمین، با صرفه اقتصادی و مستمر باید روند بهره برداری را در چارچوبی برنامهریزی شده به نام طرح مدیریت اجرا کرد. چنین تفکری، مقدمهای برای آمایش سرزمین یا برنامهریزی برای استفاده از اراضی شده است. ایجاد و بهکارگیری سامانههای اطلاعات جغرافیای (gis)، در بسیاری از زمینه ها از جمله آمایش سرزمین، محیط زیست و توسعه شهری، به بروز تغییرها و جهشهای عظیمی منجر شد. این پژوهش، تلاش می کند بخشی از نیازهای اطلاعاتی در مورد امکان توسعه شهری و تخمین قابلیت اکولوژیکی و اقتصادی- اجتماعی شهرستانهای علیآباد، گنبد و گرگان در استان گلستان را تأمین کند و مناطق مستعد توسعه شهری را بیابد. در این تحقیق، برای جمعآوری دادههای مورد نیاز در سامانه اطلاعات جغرافیایی (gis)، نقشه تناسب اراضی برای کاربری توسعه شهری از روش ارزیابی چندمعیاره (mce) و فازیسازی (fuzzy) استفاده شد و عوامل مورد بررسی با توجه به روش وزندهی سلسله مراتبی (ahp)، در محیط نرم افزار idrisi kilimanjaro و arcgis آماده شد. نتایج نشان میدهد که 3،845،306،130 متر مربع از مساحت منطقه با توان بالا، 36،553،066 متر مربع با توان متوسط و 5،067،405،586 متر مربع نیز با توان ضعیف است.