طبقه بندی شایستگی مراتع جهت چرای گوسفند در مراتع منطقه نیمه استپی ترناس
چکیده
شایستگی مرتع یکی از مهمترین موارد موجود در امر آنالیز و ارزیابی آن به شمار میرود و شناخت عوامل مؤثر بر آن از اهمیت شایانی برخوردار است. از آنجایی که به طور تقریبی همه اجزای اکوسیستم مرتعی روی شایستگی مرتع تأثیر میگذارند و بررسی همه این عوامل امکانپذیر نیست، بنابراین دو عامل فیزیکی و پوشش گیاهی در تعیین شایستگی مورد استفاده قرار گرفتند که به صورت سه زیرمدل تولید علوفه، منابع آب و حساسیت به فرسایش ارایه شدند. خصوصیات مراتع ییلاقی از نظر خاک، پوشش گیاهی، کمیت و کیفیت منابع آب موجب شده است تا این مراتع همواره مورد بهرهبرداری مفرط واقع شوند. این پژوهش در مراتع ترناس شهرستان اقلید در استان فارس با هدف طبقهبندی شایستگی مراتع منطقه با استفاده از روش (1991) fao و سامانه اطلاعات جغرافیایی gis انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که از میان دو عامل فیزیکی و پوشش گیاهی عوامل فیزیکی از جمله شیب، ارتفاع تیپهای مرتعی و پراکنش منابع آب و نوع نزولات بیش از پوششگیاهی در کاهش شایستگی مراتع مؤثر است. همچنین فراوانی گیاهان غیرخوشخوراک، عدم وجود منابع دایمی آب مهمترین عامل کاهش شایستگی مراتع ترناس میباشد. به طوری که 6/39 درصد (7520/1436 هکتار) از مراتع ترناس از شایستگیs1 و 2/24 درصد (2261/874 هکتار) از شایستگی s2 و 5/23 درصد (0556/849 هکتار) از شایستگیs3 و 7/12 درصد (4202/459 هکتار) را مراتع غیرشایسته تشکیل میدهند.