اثر زوال مصنوعی و انبارداری طبیعی بر جوانه زنی، رشد گیاهچه و تخلیه ذخایر بذرهای نخود
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر زوال مصنوعی و انبارداری طبیعی بر جوانه زنی بذرها و رشد هتروتروفیک گیاهچه نخود زراعی در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 1393 اجرا شد. آزمایش به صورت طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل 8 سطح (انبارداری طبیعی 2 و 4 سال، زوال مصنوعی 1، 2، 3، 4، 5 روز و شاهد) بودند. نتایج نشان داد اثر تیمار زوال بر کل صفات اندازه گیری شده معنی دار بود. کاهش درصد و سرعت جوانه زنی، طول ساقه چه و ریشه چه، شاخص قدرت بذر و وزن خشک گیاهچه در شدت های زوال مصنوعی 4 و 5 روز بیشتر از انبارداری طبیعی 2 و 4 سال بود. هدایت الکتریکی نیز با افزایش شدت زوال مصنوعی تا 4 و 5 روز نسبت به انبارداری طبیعی افزایش بیشتری یافت که به دلیل عدم توانایی غشاها در حفظ انسجام خود بوده و ناشی از حساسیت بیشتر بذور به شرایط زوال مصنوعی می باشد. کاهش میزان و کارایی استفاده از ذخایر و کسر ذخایر پویا شده در انبارداری طبیعی کمتر از زوال های شدید 4 و 5 روز بود ولی بیشترین میزان و کارایی استفاده از ذخایر و کسر ذخایر پویا شده در تیمار 2 روز زوال رخ داد که می توان دلیل آن را به افزایش سرعت واکنش های ترمیمی بذر طی این شرایط و فعال شدن بیشتر آنزیم های هیدرولیتیک نسبت داد. در نهایت نتایج این مطالعه نشان داد زوال مصنوعی در شدت های 4 و 5 روز نسبت به انبارداری طبیعی 2 و 4 سال سبب خسارت بیشتری به بذور نخود شده که منجر به کاهش بیشتر درصد و سرعت جوانه زنی شد.