مقاله

بررسی فراوانی پاتوژنهای کنژکتیویت باکتریال و حساسیت آنتی بیوتیکی در مراجعین به درمانگاه چشم بیمارستان شهید مصطفی خمینی

حسن قاسمی، hassan ghasemi department of ophthalmology, shahed university of medical sciencesتهران، بلوار کشاروز، خیابان ایتالیا، بیمارستان شهید مصطفی خمینی، گروه چشم حاجیه برنا، hajiye borna محمد رضا جلالی ندوشن، mohammad reza jalali nadooshan

چکیده

سابقه و هدف : کنژکتیویت یا التهاب ملتحمه بعد از عیوب انکساری شایع تر ین بیماری چشمی است که باکتر ی ها از علل شایع آن می باشند، لذا بدین منظور این مطالعه جهت تعیین فراوانی پاتوژ ن های ایجادکننده کنژکتیویت باکتریال و تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی آنها در مرکز آموزشی، درمانی شهید مصطفی خمینی انجام پذیرفت. مواد و روش‏ها: طی یک مطالعه توصیفی ـ مقطعی در بیماران مراجعه کننده به درمانگاه چشم فراوانی پاتوژ ن های کنژکتیویت باکتریال، علایم بیماری و میزان پاسخ به درمان در رد ه های سنی مختلف طی سا ل های 1379-1378 مورد بررسی قرار گرفت. از بین 4600 بیمار مرا جعه کننده به درمانگاه چشم تعداد 150 نفر به کنژکتیویت مبتلا بودند که برای همه آنها پرسشنامه ا ی تکمیل شد و نتایج معاینه، کشت و آنتی بیو گرام ترشحات چشمی در فرم اطلاعاتی ثبت گردید. نتایج: فراوانی کنژکتیویت در نمونه مورد بررسی 2/3 درصد و کنژکتیویت باکتریال معادل 1/2 درصد می‏باشد. محدوده سنی افراد مورد مطالعه از 3 روز تا 65 سال است. در 6/66 درصد افراد مبتلا به کنژکتیویت، کشت چشم مثبت گردید. فراوانی کنژکتیویت در هر دو جنس تقریباً یکسان می‏باشد. بیشترین میزان ابتلا به کنژکتیویت، در گروه سنی زیر یک سال می‏باشد. شایع تر ین علامت بیماران مرا جعه کننده پرخونی ملتحمه و اشک ر یزش می‏باشد ولی در بیماران با کشت مثبت اگزودا شایع تر ین علامت است. پاتوژ ن های جدا شده شامل: استافیلوکوک اورئوس (38 درصد)، پنوموکوک (11 درصد)، پسودوموناس (10 درصد)، هموفیلوس آنفلوانزا (8 درصد)، انتروباکتر، کلبسیلا، e.coli ، استافیلوکوک اپیدرمیس (هر کدام 7 درصد)، انتروکوک (4 درصد)، و موراکسلا (1 درصد) می‏باشند. میزان حساسیت پاتوژ ن های جدا شده نسبت به کلرآمفنیکل 80 درصد، جنتامایسین 76 درصد، اریترومایسین 71 درصد و تتراسیکلین 65 درصد می‏باشد. نتیجه‏گیری: با توجه به اینکه اتیولوژی کنژکتیویت باکتریال اغلب استاف، پنوموکوک و هموفیلوس است درمان تجربی با آنتی‏بیوتیک ها ی موضعی پوشاننده این سه پاتوژن مؤثر به نظر می‏رسد و لزوم انجام کشت به جز در موارد کنژکتیویت شدید، راجعه یا اپیدمیک توصیه نمی‏شود.

اسناد مشابه