بررسی کارایی عملکرد جاذب اصلاح شده کمپوزیتی نانو ذرات آهن صفر-کیتوزان در حذف آرسنات از محلول های آبی

کامیار یغماییان، k yaghmaeian department of environmental health engineering, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranدکتری بهداشت محیط، دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران نعمت اله جعفرزاده حقیقی فرد، n jaafarzadeh department of environmental health engineering, school of public health, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iranدکتری بهداشت محیط، استاد گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز رامین نبی زاده، r nabizadeh department of environmental health engineering, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranدکتری بهداشت محیط، استاد گروه مهندسی بهداشت محیط،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسن رسول زاده، h rasoulzadeh department of environmental health engineering, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران بهمن اکبرپور، b akbarpour department of environmental health engineering, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده

زمینه و هدف : آرسنیک یکی از سمی ترین آلاینده های موجود در آب های زیرزمینی و سطحی است. دریافت آرسنیک می تواند پیامدهای نامطلوبی زیادی برای سلامتی انسان به همراه داشته باشد. بنابراین دستیابی به تکنولوژی های جدید برای رسیدن به استاندارد آرسنیک لازم است. روش بررسی: مطالعه موجود به صورت ناپیوسته در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفت. جاذب نانوذرات آهن – کیتوزان با احیا آهن فریک به وسیله سدیم بورهیدرید (nabh4) در حضور کیتوزان به عنوان پایدارکننده تولید شد. ابتدا پارامترهای مختلف از جمله زمان تماس min(120-5)، (10-3)ph، دز جاذب (g/l 3/5-0/5) و غلظت اولیه آرسنات mg/l10-2 برکارایی فرایند مورد بررسی قرار گرفت. سپس شرایط بهینه از لحاظ زمان تماس، ph، دز جاذب و غلظت اولیه آرسنات به روش rsm تعیین شد. با استفاده از مدل ایزوترم فروندلیچ، لانگمویر ثابت های تعادلی، کینتیک شبه درجه اول و دوم ثابت های کینتیکی محاسبه گردید. میزان آرسنات باقی مانده با استفاده از روشicp-aes اندازه گیری شد. یافته ها: مقادیر بهینه بر اساس روش rsm برای7/16 ph=، دز جاذب g/l 3/04، زمان تماس min 91/48 و غلظت اولیه آرسنات mg/l 9/71 تعیین شد. ایزوترم لانگمویر با r2 بیش از 0/9904 برای آرسنات، بهترین نمودار برای داده های آزمایش است. حداکثر میزان جذب آرسنات بر اساس مدل ایزوترم لانگمویر mg/g 135/14بدست آمد. بررسی کینتیک جذب نشان داد که جذب آرسنات از مدل شبه درجه دوم تبعیت می کند. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که فرایند جذب به ph وابسته بوده و با افزایش ph توانایی گروه آمینی موجود در کیتوزان برای پروتونه شدن کاهش یافته که نتیجه این عمل کاهش راندمان حذف آرسنات در ph بالا است.