تاثیر پروتز با کاسه متناسب بر ویژگی های راه رفتن، سطح عملکرد و رضایت افراد قطع عضو زیر زانو

مهدی ناصری، naseri m. orthotics and prosthetics department, rehabilitation faculty, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranگروه ارتز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران فاطمه خیری، kheyri f. omid technical orthopedic clinic, tehran, iranکلینیک ارتوپدی فنی امید، تهران، ایران هدی نبوی، nabavi h. ergonomics department, rehabilitation faculty, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranگروه ارگونومی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران محمدر ضا صفری، safari m.r. orthotics and prosthetics department, rehabilitation faculty, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranتهران، ولنجک، خیابان کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، دانشکده توانبخشی، گروه ارتز و پروتز

چکیده

اهداف: قطع عضو در اندام تحتانی منجر به تغییرات فیزیکی، روانی و فیزیولوژیک در فرد مبتلا به قطع عضو می شود. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین وضعیت تناسب کاسه پروتزی و ویژگی های راه رفتن، سطح عملکرد و میزان رضایت افراد قطع عضو زیر زانو انجام گرفت.مواد و روش ها: این مطالعه از ابتدای مهر تا نیمه دی 1392 در جمعیت هلال احمر و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی انجام شد. نمونه گیری به صورت در دسترس (غیراحتمالی ساده) انجام شد. برای ارزیابی نتایج مربوط به راحتی کاسه از پرسش نامه مقیاس سه بُعدی قطع عضو و تجربه پروتز و مقیاس راحتی سوکت استفاده شد. بررسی نرمال بودن داده ها با آزمون شاپیرو- ویلک انجام شد. تجزیه و تحلیل نهایی داده ها با استفاده از نرم افزار spss 19 و آزمون غیرپارامتری ویلکاکسون به منظور مقایسه دو نمونه وابسته در آزمون های مکرر انجام شد.یافته ها: رضایتمندی افراد با استفاده از کاسه پروتزی متناسب 97/1±5/28 و نامتناسب 55/3±66/22 بود (026/0=p). محدودیت عملکردی با استفاده از کاسه پروتزی متناسب 07/2±50/2 و نامتناسب 86/1±33/8 بود (024/0=p). تطابق روانی- اجتماعی فرد با استفاده از کاسه پروتزی متناسب 16/5±5/15 و نامتناسب 08/4±33/14 بود که تفاوت معنی داری نداشت (5/0=p). تفاوت بین راحتی فرد قطع عضو هنگام استفاده از پروتز با کاسه متناسب (75/0±16/8) و نامتناسب (82/0±33/5) معنی دار بود (026/0=p).نتیجه گیری: بین احساس راحتی بیمار در هنگام گام برداشتن و راحتی و تناسب کاسه پروتزی ارتباط مستقیم وجود دارد ولی بین شاخص های فضایی- زمانی و سرعت راه رفتن، به غیر از شاخص تقارن حداکثر تاشدن زانو در فاز ایستایی، تفاوتی بین کاسه متناسب و نامتناسب وجود ندارد.