علل مراجعه مجدد بیماران به بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
چکیده
دریافت: 12/4/91 پذیرش: 23/5/92 مقدمه: مراجعه مجدد، به جز در موارد درمان های چند مرحله ای و یا به عبارت دیگر در مواردی که مراجعه مجدد به منظور تکمیل و پیگیری منطقی درمان صورت می گیرد، نشان دهنده آن است که در مراجعه اول به دلایل مختلف درمان بیمار به صورت کامل و صحیح صورت نگرفته است. این پژوهش با هدف تعیین علل مراجعه مجدد بیماران به بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 1389 انجام شد. روش کار: این پژوهش از نوع پژوهش های مقطعی بود. جامعه پژوهش 2798 پرونده از بیمارانی بود که در سال 1389 به بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان مراجعه مجدد داشتند. تعداد 864 پرونده به صورت نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش چک لیستی شامل پنج بخش و 16 متغیر بود که با مراجعه به پرونده ها و استخراج داده های لازم تکمیل شدند. آنالیز داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون دقیق فیشر و کای اسکوئر انجام شد. یافته ها: از بین بیماران مورد مطالعه 7/47% مرد و 3/52% زن بودند. در بیشتر موارد (5/46%)، علت مراجعه دوم این بیماران به مراکز مورد مطالعه، پیگیری درمان بود. عود بیماری (3/20%)، عوارض بیماری (5/14%)، بیماری جدید (4/10%)، درمان ناقص (1/7%)، عوارض جراحی (1%) و عوارض اقدام (2/0%) به ترتیب سایر علل مراجعه مجدد بیماران به مراکز مورد مطالعه بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت 9/56% از عللی که باعث مراجعه مجدد بیماران شده است غیر قابل اجتناب و پیشگیری بوده است و حدود 1/43% علل قابل پیشگیری می باشند که می توان با تجهیز مراکز درمانی به امکانات لازم جهت انجام جراحی های سرپایی و انجام اعمال جراحی غیرتهاجمی، توسعه درمانگاه های سرپایی و ارتقای کیفیت خدمات درمانگاهی، ویزیت بیماران در منزل و بالا بردن سطح آموزش بیماران در هنگام ترخیص این موارد را کاهش داد.