ارزیابی تجربه برون سپاری خدمات بهداشتی در شهر: امکانات و خدمات ارایه شده در پایگاه های بهداشتی دولتی و برون سپاری شده تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده
مقدمه: گسترش بخش دولتی برای ارایه خدمات بهداشتی در شهرها به دلیل ممنوعیت ایجاد واحدهای جدید، نبودن منابع برای تملک، احداث یا خرید ساختمان و استخدام نیرو، دشوار است. خرید خدمت از بخش غیردولتی (برون سپاری خدمت) می تواند بستر لازم را برای بهره مندی جمعیت از خدمات استاندارد فراهم کند. هدف این مطالعه مقایسه امکانات ارایه خدمت در پایگاه های برون سپاری شده و پایگاه های دولتی بود. روش کار: در این مطالعه مقطعی، در دی ماه 1388 کلیه پایگاه های بهداشتی تحت پوشش دانشگاه بررسی شدند. پرسشنامه ای با 26 سؤال با حضور فرد جمع آوری کننده در پایگاه تکمیل شد. پس از ورود داده ها به نرم افزار، تحلیل های آماری تک متغیره صورت گرفت. یافته ها: از مجموع 74 پایگاه موجود، 48 پایگاه برون سپاری شده و 26 پایگاه دولتی بودند. در 7/43% پایگاه های برون سپاری، مسؤولیت با پزشک و در 8/45% با ماما بود. 73% پایگاه های دولتی توسط ماما و 23% توسط کارشناس بهداشتی مدیریت می شدند. 5/61% پایگاه های دولتی و 1/77% پایگاه های برون سپاری شده در ساختمان مناسب مستقر بودند. 5/92% از مراجعان، مسیر منزل تا پایگاه را پیاده طی می کردند. میانگین جمعیت تحت پوشش پایگاه های دولتی 8954 نفر و پایگاه های برون سپاری شده 12158 نفر بود. بین دانش برنامه ای پرسنل پایگاه های دولتی و برون سپاری شده اختلاف معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: نحوه نظارت و استانداردهای نظارتی بر رفتار بخش خصوصی تأثیر مستقیم دارد. از آن جایی که ناظران، بیشتر به ساختار فیزیکی و استانداردهای تجهیزاتی اهمیت داده اند، بخش خصوصی نیز آن را رعایت کرده است. پایگاهها وظایف ذاتی شبکه بهداشت را مانند بخش دولتی انجام داده بودند.