مرگ و میر ناشی از حوادث ترافیکی ایران از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵
چکیده
مقدمه: حوادث ترافیکی علل اصلی مرگ و میر ناشی از تروما در اکثر کشورهای جهان و ایران می باشد. این مطالعه وضعیت مرگ و میر ناشی از حوادث را در ده سال اخیر (1385 -1376) در ایران مورد بررسی می دهد. روش کار: جمعیت مورد مطالعه بیماران دچار مرگ و میر ناشی از حوادث ترافیکی در 10 سال اخیر می باشد. منبع کسب اطلاعات گزارشات پلیس، سازمان پزشکی قانونی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می باشد. اطلاعات جمع آوری شده شامل تعداد وسایل نقلیه، تعداد تصادفات و مرگ و میر ناشی از آنها می باشد. یافته ها: تعداد مرگ از 1/22 (4/22 -7/21 95%ci, ) به ازای هر 000/100 نفر در سال 1376 به 5/40 (0/41 -1/40 95%ci, ) به ازای هر 000/100 نفر در سال 1384 افزایش پیدا کرده سپس به 1/39 نفر (6/39 -7/38 95%ci, ) به ازای هر 000/100 نفر در سال 1385 کاهش پیدا کرد. هم چنین آسیب های ناشی از این حوادث از 110 نفر به 401 نفر به ازای هر 000/100 نفر افزایش پیدا کرد. در حالی که در سال 1385 این تعداد به 393 نفردر هر 000/100 نفر کاهش پیدا کرد. نتیجه گیری: این مطالعه بروز حوادث ترافیکی و مرگ و میر ناشی از آن را در ده سال اخیر و کاهش آن را در سال 1385 نشان می دهد. از علل احتمالی این کاهش انجام اقدامات مداخله ای در سا لهای اخیر مانند تغییر قوانین، اقدامات پلیس، بهبود ارایه خدمات درمانی و آموزش های عمومی به مردم می باشد. توصیه می شود تلاشهای تمامی سازمان های مسؤول در امر حوادث ترافیکی در قالب رهبری واحد و سازمان یافته ای ادامه یابد.