ارتباط اختلال های تغذیه ای با تصویر ذهنی از جسم در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار دانشگاه علوم پزشکی قزوین
چکیده
زمینه: نارضایتی از تصویر ذهنی از جسم و مشکلات تغذیهای یکی از اختلال های شایع دوره نوجوانی و جوانی به خصوص در ورزشکاران است. هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط اختلالهای تغذیه ای با تصویر ذهنی از جسم در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی 226 نفر دانشجوی ورزشکار و 350 نفر دانشجوی غیرورزشکار انجام شد که در سال 93-1392 در دانشگاه علوم پزشکی قزوین تحصیل میکردند. تمام دانشجویان دختر و پسر ورزشکاری که به طور خاص یک رشته ورزشی را دنبال میکردند و حداقل در یکی از سطوح مسابقههای ورزشی شرکت کرده بودند، به عنوان دانشجویان ورزشکار به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. دانشجویان دختر و پسر غیرورزشکار به صورت تصادفی از بین دانشجویانی انتخاب شدند که هیچگونه فعالیت ورزشی نداشتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای اطلاعات فردی، نگرش غذایی استاندارد (eat-26) و روابط چند بُعدی خود- بدن استاندارد (mbsrq) استفاده شد. دادهها با آزمونهای تی و کای دو تحلیل شدند. یافتهها: میانگین سنی دانشجویان 19/3±92/21 سال و میانگین شاخص توده بدنی آنها 18/3±24/22 کیلوگرم بر مترمربع بود. فراوانی اختلالهای خوردن در دانشجویان ورزشکار %5/11 و در دانشجویان غیرورزشکار %2/11 بود. بیاشتهایی عصبی نسبت به پُراشتهایی عصبی در هر دو گروه شیوع بالاتری داشت. دانشجویان با شاخص توده بدنی طبیعی، از تصویر ذهنی بهتر و اختلالهای تغذیهای کمتری نسبت به دانشجویان لاغر و دارای اضافه وزن و چاق برخوردار بودند. بین متغیرهای سن، مقطع تحصیلی و جنسیت با اختلالهای تغذیه ای و تصویر ذهنی از جسم ارتباط آماری معنیداری دیده نشد. همچنین بین اختلالهای تغذیهای با تصویر ذهنی از جسم ارتباط معنیداری دیده نشد. فراوانی اختلالهای تغذیهای در پسران بیشتر از دختران بود، ولی این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، به نظر میرسد اختلالهای تغذیهای و تصویر ذهنی نامطلوب در بین هر دو گروه دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار به طور نسبی رایج و شاخص توده بدنی عامل پیشبینیکننده اختلالهای خوردن است.