تأثیر بار کاری کارکنان بیمارستان های آموزشی- درمانی شهید بهشتی تهران بر کیفیت زندگی کاری آنان (۱۳۹۳)
چکیده
زمینه: کیفیت زندگی کاری واکنش کارکنان به کار خود و به خصوص نتایج فردی در کار و سلامت روان کارکنان است که بر تجربیات شخصی شغلی و نتایج کاری کارکنان تأثیر می گذارد. هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر بار کاری کارکنان بر کیفیت زندگی آنان در بیمارستانهای آموزشی- درمانی شهید بهشتی تهران انجام شد. روش کار: این مطالعه تحلیلی در سال 1393 بر روی 530 نفر از کارکنان بالینی و غیربالینی 4 بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران انجام شد که از طریق نمونهگیری کوکران انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامههای اطلاعات جمعیتی، کیفیت زندگی والتون (شامل 32 سؤال در 8 بُعد) و بار کاری ناسا بودند. دادهها با آزمون آماری همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافتهها: میانگین نمره دو مؤلفه کیفیت زندگی کاری و بار کاری به ترتیب 34/13 ± 21/48 و 44/11 ± 70/64 به دست آمد. براساس نتایج آزمون همبستگی پیرسون، رابطه معنیدار و معکوسی بین متغیر بار کاری و کیفیت زندگی کاری وجود داشت( 0161/0- = r ). نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، به نظر میرسد بار کاری بالا از مهمترین عوامل کاهش کیفیت زندگی کاری کارکنان است که با سازماندهی و برنامهریزی مناسب میتوان بخشی از آن را کاهش داد.