رابطه کیفیت زندگی با کیفیت زندگی کاری در کارکنان مرکز آموزشی، درمانی و تحقیقاتی روان پزشکی بهاران زاهدان
چکیده
زمینه: وجود نیروی انسانی توانمند و متعهد در سازمانهای بهداشتی و درمانی ضمن کاهش غیبت، تأخیر و جابهجایی، باعث تجلی بهتر اهداف سازمانی و فردی میشود. هدف: مطالعه به منظور تعیین رابطه کیفیت زندگی با کیفیت زندگی کاری در کارکنان مرکز آموزشی، درمانی و تحقیقاتی روانپزشکی بهاران زاهدان انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه تحلیلی تعداد 55 نفر از کارکنان مرکز آموزشی، درمانی و تحقیقاتی روانپزشکی بهاران زاهدان در آذر ماه 1389 با نمونهگیری طبقهای - تصادفی انتخاب شدند. ابزار سنجش شامل سه بخش اطلاعات جمعیتی، پرسشنامه کوتاه شده کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت و آزمون کیفیت زندگی کاری درگاهی بود. دادهها با آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافتهها: % 6/43 کارکنان از کیفیت زندگی و %40 از کیفیت زندگی کاری خود ناراضی بودند و بین کیفیت زندگی کاری و کیفیت زندگی کارکنان رابطه معنیدار آماری وجود داشت ( 48/0= r و000/0 p= ). از بین متغیرهای کیفیت زندگی فقط متغیر سلامت محیط با تغییرات نمره کیفیت زندگی کاری رابطه آماری معنیداری داشت ( 582/0= r و 001/0 p= ). نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، به نظر میرسد دسترسی آسان و رضایت بخش به اماکن تفریحی، ورزشی، آموزشی و خدمات بهداشتی- درمانی، تجدید نظر در نظام پرداخت حقوق و مزایا، آموزش و توسعه منابع انسانی و سبک مدیریت ضروری است.